Categorie: Alledag Pagina 275 van 309

Gerard is de laatste weken druk met het opnieuw inrichten van de grond achter ons huis. Moestuin verplaatsen, paadjes omleggen, nieuw gazon inzaaien en bloemperken vullen. Dit heeft tot gevolg dat er grote bulten zand bij ons achter het huis liggen. Wat weer aantrekkingskracht heeft op ons buurjongetje van 5.
Hij is in de weer met z’n trekkertje, speelt met het zand en ‘helpt’ Gerard in de tuin. Hij gooide bijvoorbeeld de pootaardappelen in de gaten die Gerard maakte.

Dat is natuurlijk hard werken, dus het kereltje kreeg naar eigen zeggen “honger en dorst”. Ranja en een appel waren voldoende om de nood te lenigen.
Ondertussen hoorden wij allerlei informatie over de buren.
Dat hij gelogeerd had bij opa en oma ‘molen’.
Dat hij ook een opa en oma ‘boot’ heeft.
Dat papa morgen jarig is. Dat ze daarvoor samen boodschappen gingen doen. Dat ze ook bier gingen halen, want papa lust graag bier…..
Dat is vaak zo met papa’s.

Kinderen van die leeftijd stellen ook veel vragen.
“Waarom heb jij geen kinderen?”
Gerard zei dat hij wel kinderen had, maar dat die niet meer thuis waren.
“Zijn ze dan dood?”
“Nee, ze zijn al groot en ze wonen niet meer thuis. Vroeger woonden ze wel bij ons in huis, net als jouw papa vroeger bij opa en oma.”
Toen bleef het even stil.
“Dan ben jij dus al oud!” constateerde hij.
Kinderen en dronken mensen……

Eindelijk mooi weer: gistermiddag gingen we een stukje fietsten.
“Waar fietsen we heen?” is dan altijd de eerste vraag.
Vanuit Roden maakt het eigenlijk niet uit welke kant je op fietst: Lieveren, Peize, Leek, Zevenhuizen: het is altijd mooi. Vooral nu: alles loopt weer uit, de koeien staan in het weiland en de vogels zijn druk.
We kozen voor een ‘Rondje Roderwolde’.

Bij het haventje gingen we op het bankje zitten.
In de zon.
Vakantiegevoel in je eigen woonomgeving.
Dat zag er zo uit:

Dit was mijn uitzicht:

(Klik op de foto’s voor een vergroting)
Meer weten over  Roderwolde, de bijzondere molen ‘Woldzigt’ of de Jacobskerk?
Klik hier >>>

Aan het Drents museum in Assen breng ik jaarlijks een bezoek. Dat komt omdat ze steeds weer een tijdelijke tentoonstelling hebben die mijn interesse heeft.
Vandaag verdiepte ik mij met dochter Harriët in de Maya’s >>> .
We liepen langs vitrines met overblijfselen uit de oude cultuur en we leerden van alles over het Zuid-Amerikaanse volk. De Maya- beschaving bestond uit verschillende stad-staten met allemaal een eigen koning die met elkaar (het kan kennelijk niet anders op deze aarde) in permanente staat van oorlog waren.  Toen de Spanjaarden in de 16e eeuw het land in bezit namen dwongen ze de bevolking om hun Europese katholieke geloof aan te nemen en probeerden alle sporen van de toenmalige cultuur uit te wissen.
Archeologen vonden later in de oerwouden volledig overwoekerde steden, tempels en paleizen, die ook toen de Spanjaarden arriveerden al in de vergetelheid waren geraakt.
We zagen o.a. drinkbekers, schalen, beeldjes en sieraden uit de bloeiperiode van de Maya’s van 200 – 900 na Chr.

Het was behoorlijk druk, we schuifelden voetje voor voetje langs de beelden en moesten af en toe even wachten tot we naar een volgende afdeling konden.
De tentoonstelling duurt nog tot 4 september.
Het is beslist de moeite waard om een bezoekje te brengen aan Assen en de Maya’s.
Ook de vaste tentoonstelling in het Drents Museum is een belevenis: er is geen museum in Nederland waar de vroege geschiedenis van ons land zo mooi wordt weergegeven.
En je kunt in Assen natuurlijk ook fijn winkelen.
Parkeren in de binnenstad: 5 uur voor € 6,=: kom daar nog maar eens om in een willekeurige Nederlandse stad.
Bij broodjeshuis Mennega op de hoek van Rolderstraat en de Groningerstraat genoten we van een heerlijke lunch. Vanmiddag at ik een “Trio van vis”: drie mini-broodjes met gerookte zalm, tonijnsalade en een garnalenkroketje.
Met een glaasje zoete witte wijn: prut!
Natuurlijk gaat er niks boven Groningen, maar die slogan zegt niks over wat er onder ligt….