een alternatief voor 'de waan van de dag'

Categorie: Streektaol Pagina 13 van 16

20 april: Nachtvorst en spoken.

Moes-appel

De ofgelopen dagen beluusterde Gerard met een bezörgde blik de weersberichten.
“Lichte tot matige vorst”  weu d’r veurspeld.
Zien zörg betröf de fruitboompies in oonze tuun.
As een echte fruitteler was hij van de weke ’s aomnds al drok in de weer met de tuunsproeier.
De vorst trekt dan in het water en niet in de bloesem. Zegt men.

Stoofpeer

Woensdagmiddag kwam e thuus met 10 meter ‘Anti-vorst-doek’: heel dun doek da’j um een boom of een struuk hen kunt doen as bescherming tegen de vorst. Met ’n beiden drapeerden wij het doek um de bomen hen en met kniepers zetten wij het vervolgens vaste. Het was maar goed dat ’t niet hard weide, want aans hadden de bomen meer te lieden had van het doek in de wiend te wapperen dan van de vorst.

…. witte wieven…..

Het zag d’r hiel gek uut.

Toen ik gisteraomd om 23.00 uur vanuut de kamer de keuken in leup schruk ik.
Deur de glazen pui achter in onze woonkeuken ontwaarde ik wat ongewoons: groot en wit.
Hiel eem dacht ik an Witte Wieven (zie >>>) maor nao twee seconden wee ‘j dan: o ja, de inpakte bomen.

Vanmörgen drunk ik kovvie met de Witte Wieven.
Uut de wiend in de zunne, achterthuus.
Ze wollen gien kovvie um 10 uur.
Gien Drentse huusvrouwen dus.

Reageren

31 meert: As is alles wat nooit was.

 As het eem kan gaot Gerard en ik hen de veurstelling van Daniël Lohues as e weer een neie CD uutbracht hef.
In mei zit wij in De Neie Kolk tussen het publiek in Assen.
De neie CD “Moi”  he’k nog niet kocht, dat doe ik dan wel, ik laot mij eerst verrassen.
De tweede keer dat wij Lohues life zagen was in Börger in theater ‘de Rotonde’. Een klein zaaltie vergeleken bij de Stadsschouwburg en  de Neie Kolk, maor ik heb d’r goeie herinnerings an.
Wij zaten op de vierde rij van het podium af en ik haar het gevuul asof wij bij hum op vesite waren. D’r stunden een paar stoelen op het podium, een vleugel en wat gitaren.

Het programma hiette Allennig III. De bijbeheurende CD hadden wij nog niet heurd en ik zat die aomnd op het puntie van de stoel um maor niks te missen.
Wat mij bijbleem is van die aomnd in Börger is het lied: “As ’t anders gaon was”.
Weer zun typische, filosofische tekst van Lohues. Het lied giet over het woordtie ‘As’.
Wat was d’r gebeurd as het anders gaon was. Daor mugt wij graag over fantaseren.

As mien va en moe niet vanuut Oldenzaal naor Hoogersmilde verhuusd waren, was ik nou misschien wel een Tukker west. Met net zun mooi accent as schoonzeun Cees.
As ik niet bij de cantorij gaon was in 2007 haar ik nou niet bij Lentis warkt, want ik weur in 2008 secretaresse van de alt die naost mij zat op ’t koor.
Mien va kun het vrogger ok mooi zeggen. “As ik joe niet haar en gien grote eerappels, dan mus ik van nood kleine eerappelties eten!”
“As is verbraande turf” zeg een Drent.
Drent Lohues hef van dat gegeven een prachtig lied maakt.

Let naost de tekst ok ies op het pianospel tussendeur; het döt haost een beetie klassiek an.
Hierbij een link >>> naor zien uutvoering.

As is alles wat nooit was, of ’t is overbleem
van wat ooit in vuur en vlam, warmte of hef geem.
Bedenk het maor.

Reageren

4 meert: Rinus hef ’t verbruid.

Veurige weke veul het eerste exemplaar van Zinnig op de matte achter de veurdeure. Een Drents tiedschrift veur iederien die wat met Drenthe , Drenten en de streektaol hef.  Op 9 november (zie >>>) schreef ik over het proefnummer; ik nam geliek een abonnement .
Grappige columns, korte verhalen, gedichten en interviews. Het was weer slim aangenaam um d’r in te lezen.

Twee dingen wil ik in dit blog eem benuumen.
Dr stiet een groot interview in met Herbert Dijkstra. Scheuvel- en wielercommentator en verslaggever. Bekende Nederlander en nuchtere Drent. Hij slöt het zeer interessante gesprek of met dizze woorden: “Ik ken veul collega’s die zegt dat ze een hiel mooi warkleven had hebt. Maor zegt: “Nou as ik kleinkinder heb besef ik pas wat ik thuus heb laoten liggen.” Dat zal mij niet overkommen. Daorum blief ik ok het liefst under de radar. Ik huuf niet links en rechts nog ies in beeld. Gien interviews en dat soort dingen. As mien wark oflopen is, dan is het veur mij ok oflopen. Dan wil ik thuus belangriek wezen en niet in de spotlights staon.

In dizze wereld van ‘zien & gezien worden’ vin ik zu’n uutspraak een veraodeming.

Maor d’r was ok een uutspraak van iene waor ik mij an argerde. Argernissen laot ik op dizze website niet vake heuren, maor nou kan ik mij toch eem niet stille holden. An het woord was Rinus Bouwmeester, journalist en taolschulte.
Hij vindt dat het tied is veur een goeie regiosoap, zoiets as van jonge leu en oale grond uut Twente. En daornao zeg e: “Verder heb wij in Drenthe verlet van goeie veurbeelden, zoals Herman Finkers dat in Twente is.”

…….

Leeft Rinus under een stien of zo?
Hoe ku’j aans Daniel Lohues over de kop kieken!

Rinus hef ’t verbruid bij mij.

Reageren

27 februari: Alles giet d’r boeten stil um deur

Vandage is het negen jaor leden dat mien Va zomaor uut de tied kwam.
Veurig jaor schreef ik in dat kader over The second walz van André Rieu en over wat die muziek met mij deu.
Vandage zet ik weer een muziekstuk op dit blog, maor dizze keer wat hiel aans. Het is een lied van Roelof en Harm en het het “Alles giet d’r boeten stil um deur.”

Het lied beschref wat d’r gebeurt as d’r iene plotseling komt te overlieden.
Je eigen wereld stiet op de kop, ie wordt overweldigd deur het verdriet dat je overkomt en ie constateert tot je verbaozing dat de wereld veur de aandere meisn gewoon deurgiet.
In Hoogersmilde veul dat in de rouwperiode nog wel met: iederiene wus dat Vrieswijk overleden was, dus as ik bij supermarkt Meintjes was weur ik vriendelijk anspreuken en condoleerd. “Wat is d’r toch gebeurd en wat ja arg veur je moe”. Zukswat.

Moar twee dagen later  leup ik in Roden bij de Super de Boer en daor wus eigenlijk gieniene dat mien va drie dagen leden overleden was. Mien olders woonden ja niet in Roden. Ik leup daor met mien karregie tussen de aandere meinsn en vuulde mij zo unheimisch en verleuren. Alles gung maor gewoon deur, terwijl ik an niks aans denken kun as dat mien va d’r niet meer was.

Roelof en Harm zingt: Het was as of op dat moment de wereld stil bleef staon en alles gung d’r boeten stil um deur…..

De eerste keer dat ik het liedtie heurde zat ik bij Roelof en Harm bij een veurstelling en was ik slim emotioneel. Ik zag mijzölf met het boodschappenkarregie bij Super de Boer lopen en veulde weer het ongeleuf en het verdriet over het overlieden.
Maor het lied gaf ok troost. Toch giet het leem d’r stillegies um deur.
Het verdriet kreeg de tied um te slieten en deur de jaoren hen gaot de scharpe raandties d’r wel of. Het leem giet deur. In 2008 zee d’r iene tegen mij: ie moet zu’n overlieden zien as het omvallen van een hiele dikke boom in een bos. In het begun staot alle bomen die d’r umtoe stunnen in het volle licht en hebt ze d’r slim veul last van dat die dikke ‘naoste’ boom d’r niet meer is. Bij het omvallen bent d’r wat takken die verstrengeld waren met ropt, dus het döt zeer en het locht is veuls te fel. Een lillijke, lege plek in het bos. Maor allengs gruit de aandere bomen naor mekaar toe en vult ze zo samen de lege plek op.
Op de plek van oale boom komt weer jonge boompies en nao een jaor of tien zie j’ d’r niet zoveul meer van.

Een mooi beeld vun ik. En zo is ’t ok gaon. ’t Is goed zo.
Maor bij dit liedtie >>> van Roelof en Harm prikt het nog wel altied eem.

Meer blogs over dizze dag: 2016 >>>  en 2015>>>

Reageren

16 februari: Keze snieden.

Wij lust graag een stukkie keze.
Op brood, bij de borrel, over de ovenschotels: lekker,
Dat is het ienigste waor ik ok nooit op heb bezunigd, wij hebt iedere week een vers stuk keze in de koelkast liggen.
Vrogger bij oons thuus hadden wij van die kleine ronde keezies, maor ik haar zölf liever zun plat stuk, zoas Kollumer; tegenwoordig Milner.

Die keze snieden is een verhaal apart. Een kaasschaaf of een schillemessie kan daorveur gebruukt worden, maor wat as d’r ok gebruukt wordt: het giet d’r um hoe aj de keze sniedt.
Mien moe snee de keze altied zo, dat het op een bootie leek. De kanten/körsten bleem umhoog staon en het binnenste, zachte gedielte weur dan uutholt.
Mien va argerde zich daor, as hij in ’t weekend thuus was, gruun en geel an.
“Wat he’st weer een bootie van die keze maakt. Most de kanten d’r geliek bij metnemen!” mosterde hij dan an taofel.

Zo as zo vaak: de geschiedenis herhaalt zich. As Gerard en ik met ’n beiden thuus bent wordt de buuten- en binnenkaante van de keze geliekmaotig wegsneden, maor zo gauw as de kinder met an de broodtaofel zit is ’t mis. Hoppa, geliek wordt de keze weer uutholt deur de dames. Ik kan het niet laoten um d’r dan wat van te zeggen. Schoonzeun Wim kan zich niet veurstellen dat wij over zoiets onbenulligs as het snieden van de keze zo ofgemieterd kunt zeuren. “Weet je wat” zee e tiedens de leste gezamenlijke brunch “dan stel je toch gewoon een kaascoach aan!’

Ik hol d’r over op.
As ze vot bint snie ik de kaanten weer recht.
Vrömde ogen dwingt……

Reageren

17 januari: Tik tak.

Gistermorgen ging mijn wekker om 07.00 uur.
Maandag. Vanaf dan is het weekend voorbij en kijk ik weer regelmatig op de klok.
Om 09.00 uur was mijn huis opgeruimd, de was opgehangen en stond ik met een kop thee te mijmeren voor de glazen schuifpui.
Het had gesneeuwd; mooi vind ik dat altijd.
Er scharrelden vogeltjes om hun villa bij ons in de tuin en het zag er zo vredig uit.

Ook de zonnewijzer stond koud en wit in de tuin.
“Tik, tak, daor giet de tied….” dacht ik.
Een prachtig liedje van Daniël Lohues, hierbij een link >>> naar het nummer. 
De tekst is maar heel summier.
Het paste precies bij mijn mijmer-moment van gistermorgen.
“Weer een jaor…..”

 

Reageren

12 januari: Een ‘Harm& Roelof-moment’

Zundag schreef ik over een ‘Harm en Roelof-moment.
Dat hef eigenlijk wat uutleg neudig veur wie niet wet wie dat bint. Op het blog ‘Gedienegies’ >>> heb ik al ies een liedtie van heur op dizze website zet.
Veur wat betreft Drentse muziek giet het bij mij hiel vaak over Daniël Lohues, maor Gerard en ik bint ok arg gecharmeerd van Roelof Klinkhamer en Harm Dijkstra, beter bekend as Harm &  Roelof>>>. Ze brengt Drents cabaret en wij lacht oons de buuze d’r um uut. Redelijk vrog in heur carrière verzörgden zij al ies een personeelsaomnd veur Warkveurzieningsschap Noordenveld; Gerard was daor penningmeester van de personeelsvereniging en zij brachten een aomnd met muziek en cabaret, deurspect met toespeulingen op mensen en situaties van de werkvloer van het warkveurzieningsschap.

Wij bint ze deur de jaoren hen blieven volgen, zagen veurstellingen en kochten CD’s.
Ok met oonze vriendengroep zaten wij al ies in het theater in Slien; dat was bedacht deur uutgerekend de ienigste van oons die niet uut Drenthe komt.
Zij komp oorspronkelijk uut Rotterdam, ze prat gien Drents, maor ze kan het prima verstaon. Zo af en toe gooit ze dr ies een quote van Roelof & Harm tussendeur.
“Kaort of gien kaort: wij gaot d’r hen!”
“Spruuten van moe of van de thuuszorg.”
Het ‘Harm & Roelof-moment’ van afgelopen weekend gung over het liftien in het gemientehoes in Slien (rosmanties gelegen an de Brink alhier), hilarisch beschreven deur Harm in de conference ‘de bode’.
Hij vertelt over het gesleep met gasten die vanof de trouwzaal op de 1e verdieping hen de wc moet, zodat ze aal met het liftien (….hhngngng…) hen en weer moet.

Vriendin vertelde dat heur partner eem tiedelijk in een rolstoel zat, ze mussen met ’n beiden hen ’t ziekenhuus ofgelopen week. Zij mus met hum in een lift (….hhngngng…) naor een volgende verdieping. Daor ankommen, mus e geliek naor de wc…..
Dan pis ik bijna in de broek van ’t lachen. Ze kan zelf het verhaal bijna niet ofmaken um dat ze haost niet verder kan praoten van ’t lachen. Heerlijk.

Harm en Roelof bint hiel bekend worden met het liedtie ‘De mooiste meid van Slien’, dat stun al op het ‘Gedienegies-blog’. Vandaag daorum een lied over ‘mien dörp’; hiel aans as ‘het dorp’ van Wim Sonneveld.

Het begunt en eindigt met dizze tekst:

Daor in de verte ligt mien darp
Men zut de meul’, men zöt de toren,
en laangs het gruune ekkelholt
het daok van ’t hoes, waor ‘k sin geboren.

In Roden hebt wij de toren van de Cathariakerk op de Brink.
In Hoogersmilde was de karktoren aordig kleiner as in Roden; maor ‘de toren’ uut mien jeugd is natuurlijk de tillevisietoren!

Luuster naor mooie lied van Roelof en Harm, hierbij een link >>>.

Reageren

12 december: Dom blondje.

drentse-vlag10 december schreef ik dat ik haost nooit wat neis koop veur in de karstboom. “Ja, lampies, want die gaot wel ies kapot” markte ik daor toen over op.

Aan het einde van die zaoterdagmiddag wol ik nog een kerststukkie maken, dus ik dacht: “Ik knip eem wat underste takkies van de kerstboom snoeischaarin de kamer, dan heb ik nog wat gruun ‘opvul’.
Daarveur gebruukte ik een snuischeere.  Op het moment dat ik de underste takke d’r of knipte, gungen ok de lampies uut.

Wat een rund vin ik mezölf dan. Knip ik de snoer van de lampies deurmidden……
Opiens is de term ‘dom blondje’ dan op mij van toepassing.
Het domme blondje gung naor Gerard die bij de kapschure stun iespegel-regen-lochies op te hangen. Hoon was mien deel. Gut gut, wat mus e lachen. “Ik knöp ze wal eem weer ammekaar” zee e, maor ik mus ’t nog zien.
Ik zag mezölf de hiele boom alweer oftuugen, lampies d’r uut, neie lampies kopen en de boom weer optuugen….
Maor het knöppen gung hiel vlot; hij legde de draodties tegen mekaar, stukkie tape d’r um, klaor. Wat möt een dom blondje zunder een handige man begunnen.

Zundagmorgen bij ’t koffiedrinken met de cantorij in Roderwolde vertelde ik van mien blamage. Toen kwamen de verhalen. Van iene die an ’t verhuuzen was en die heur stofzuuger antröf met nog een klein stukkie snoer d’r an. Verbijsterd heurde ze heur man zeggen: “Ja, de rest waren wij eem neudig!”
Of van die vrouw die vol overgave de hegge an ’t knippen was met een elektrische heggeschere. Die deu ’t iniens niet meer. Ze kwam naor heur partner toelopen met het apparaat waor nog vieftig centimeter snoer an zat. “Waorum dut e ’t nou niet meer?”
Ik ken die vrouw. Dus ik weet dat het allemaol niks met de haorkleur te maken hef……

Reageren

24 november: Dunderdag-morgen-gebak.

drentse-vlagOp dunderdag huuf ik niet hen ’t wark in Grun’n. Dunderdag is mien vrije dag. Die verlöp miestal volgens een vast patroon:  ’s morgens doe ‘k de boodschappen en verder stiet op die dag wc’s soppen op het programma. De radio stiet de hiele dag op 5. Ien van de mooiste momenten van die dunderdag is de koffie um tien uur. Koffie met verse broodkappies. Bin ik allent dan hè ‘k twee kappies. Lekker! De Jumbo in Roden hef nog een eigen bakkerij, dus die kappies bint nog een beetie knapperig van de oven.

Toen de kinder nog thuus woonden nuumden wij die kappies ‘dunderdag-morgen-gebak’. As ze op kappieschoele zaten dan misten ze dat natuurlijk, maor hadden ze vekaansie dan verheugden ze zuch d’r op. As ik dan thuus kwam van de winkel, heulen wij de kappies uut de broodpuuten, smeerden d’r botter op  en verdielden  ze over het aantal aanwezigen. Lekkerder dan koekies.

Het bint van die kleine dinge die het leven zo veraangenaamt. Vanmörgen haar ik alle kappies  veur mijzelf…

Reageren

9 november: Zinnig, een nei Drents tiedschrift.

drentse-vlagZaoterdag lag d’r een nei tiedschrift in mien brievenbus. “Zinnig” is de titel.
In de colofon stiet: Zinnig is een uutgave van het Huus van de Taol/Het Drentse Boek en verschient zes keer in ’t jaor. Zinnig is hét tiedschrift veur iederiene die wat hef met Drenthe, Drenten én de streektaol.

Veur mij dus, dat is wal dudelijk.
Het komp in de plek van twee aandere tiedschriften: Maandewark/Oeze volk en De zinnigTaolkrant.
Maandagmorgen bin ik d’r ies uutgebreid veur gaon zitten. Wat stiet d’r in?
– Een dubbel-interview met Hennie Kuijer en Leonie van der Werf, de vertrekkende en neie prissentratrice van Hemmeltied bij RTV Drenthe.
– Een colomn van een Drentse die in Noord-Amerika woont.
– Het woord ‘hemmeln’ wordt bespreuken deur Abel Darwinkel.
– Gedichten en körte verhalen (ze nuumt het poëzie en proza)
– Een column van Tieme Woldman over muziek/theater etc.
– Een recept veur een runderstoof met eerappelpuree
– Een puzzeltie, een stripverhaaltie en de rubriek “Van wel bin ie d’r iene?”

Ien van de mooiste dingen vun ik de column van Martije, die hielemaol niet goed wordt van al die buut’nlaandse woorden in oonze taol en van die hippe letters die a’j tegenwoordig in huus zetten kunt.
H O M E  en zo.
Zij koch hiel recalcitrant de letters h.o.e.t.s. en zet die groot veur ’t raam.
T H O E S.
“Want ik ben thoes, verdikke, niet home.” schref ze.
Gniezend lees ik zun verhaal, want o, wat bin ik het met heur iens…..

Wat ik nou ik huus kregen heb is het zogenaamde ‘nulde’ nummer van Zinnig.
In meert 2017 komp het eerste officiële nummer uut.
Bi’j ok beneid? Ie kunt een gratis exemplaar 0phalen bij het Huus van de Taol in Beilen.
Op de website van het Huus van de Taol >>> ku’j het blad ok digitaal bekieken en lees ie meer informatie over abonnementen enzo.

Mooi blad. Net wat veur mij. En veur iederiene die net as ik ‘wat hef met Drenthe, Drenten en de streektaol‘. Ik neem alvast een abonnement.

Reageren

Pagina 13 van 16

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén