een alternatief voor 'de waan van de dag'

Categorie: Haken Pagina 4 van 8

16 juni: Het lijkt er op….

Vorig  jaar  in september schreef ik over kussens met een gehaakte voorkant en een gebreide achterkant. ( Zie: Kussen bi-stitchual>>>)
Van het Call-the-midwife-dekentje >>> en die kussens had ik nogal wat restjes over;
daar heb ik met wat kunst- en vliegwerk nog een vierde kussen van gemaakt.

harten grijs i.p.v. rood

Voor de haakkant gebruikte ik de donkergrijze katoen voor de harten van de granny squares. Dat gaf een ander effect dan de donkerrode kernen in de andere kussens. Ook de grijs- en rosetinten zijn iets anders dan de gemêleerde katoen van de andere kussens. Resultaat: het lijkt op elkaar, het is anders en toch passen ze bij elkaar.

….. randje stokjes aan het breiwerk…..

Bij de brei-blaadjes-kant stuitte ik op een ander probleem: de katoen van het dekentje was dunner dan die van de kussens.
Dus de vierkantjes vielen kleiner uit en vulden met elkaar niet het hele oppervlak van het kussen.
Ik bedacht dat er ik dan wel een rand stokjes omheen kon haken. (Zie foto).
Daarbij haakte ik om het hele gebreide vierkant eerst een toer met vasten en daarna haakte ik op iedere vaste een stokje. (De stokjes in de achterste lus van de vaste haken, dan krijg je een mooi randje op de plek waar het haakwerk aan het breiwerk vastgemaakt wordt.)
Op de hoeken haakte ik 5 stokjes in één vaste.

grijze i.p.v. roze knoop

Ook zo’n rose knoop die in het midden van de kussens zit kon ik er niet meer bij krijgen, daarvoor koos ik een grijze variant.
Klik op de foto’s voor een vergroting, dan zie je heel duidelijk de gehaakte rand aan het gebreide gedeelte.

Ook voor deze kant van de  kussens geldt nu: het lijkt op elkaar, het is anders en toch passen ze bij elkaar. 
Doet me denken aan onze dochters.
Hiernaast een afbeelding van de drie dames uit 2015, gemaakt in Schoorl.
(lees hier >>> het bijbehorende blog).

Het lijkt op elkaar, het is anders en toch passen ze bij elkaar…….

Reageren

7 juni: Katten-konten-onderzetters.

In maart kreeg ik van dochter Harriët een plastic zakje. “Dit heb ik allemaal van jou geleend. Weet nog wel? Ik wou haken. Ik heb het geprobeerd, maar het is niks voor mij. Misschien kun jij er nog wat mee?”
In het zakje zaten verschillende bolletjes wol, twee haaknaalden en een paar ‘beginnetjes’.

In één van de beginnetjes zag ik een klein rose  kattenkontje. Dat had ze me namelijk laten zien; ze had rose en zwarte katoen gekocht en liet me een plaatje zien. “Kijk, dit ga ik proberen te maken.” Het was een onderzettertje met een staartje en twee pootjes er aan met in het midden een klein rose rondje: een “cat but”. In goed Nederlands een kattenkont.

Het leek me wel leuk om die  voor haar te maken. Op internet zocht ik het patroontje op en haakte met de door Harriët speciaal daarvoor gekochte katoen zes onderzetters. Begin juni was ze jarig. De onderzetters gaf ik haar als kadootje. Een sigaar uit eigen doos, maar dan anders.

Wil je ook zulke onderzetters?
Klik hier Katten-konten-onderzetters voor een PDF met een haakbeschrijving van deze ‘kattenkonten’.

Reageren

30 maart: Plaid op de bank.

Op 25 februari schreef ik over de ‘Call-the-midwife-blanket’ >>>, het dekentje dat ik aan het haken was. Inmiddels is het dekentje uitgegroeid tot een mooie plaid en ligt het te pronken op mijn bank.

  

Het is iets langer en iets breder dan de deken die hiervoor op onze bank lag.
Ik kan hem achter en naast de zitting een beetje instoppen, dus de plaid blijft goed liggen als ik er op zit.

Met ‘Call the midwife’ (Roep de vroedvrouw) heeft mijn plaid inmiddels helemaal niks meer te maken.
Op het plaatje hiernaast (een afbeelding uit de jaren ’60 serie) zie je hoe het patroontje oorspronkelijk is.
Op internet las ik dat de dekentjes in Engeland razend populair zijn; retro is weer hartstikke hip. Als je je spullen maar lang genoeg bewaart komt het vanzelf weer een keer in de mode…….

 

Reageren

25 februari: “Call the midwife”-blanket.

Vorige week begon ik met een nieuw haakproject: een “Call the midwife”-blanket. Een “Roep de vroedvrouw”-dekentje. Had ik gevonden op internet.
Ben je benieuwd wat dat is? Klik hier >>> voor de website met de uitleg en foto’s.

Omdat ik het dekentje ga gebruiken op mijn bank, zocht ik kleuren uit die bij mijn huis, meubels en de bi-stitchual kussens >>> passen. Voortvarend ging ik van start met grijs en haaknaald nr. 3. Na vier dagen had ik al zo’n stuk klaar.

Maar ik was niet tevreden met het resultaat; te grof, te los, te grote gaten. Omdat ik toch garen genoeg op voorraad had besloot ik om het eerst niet uit te halen, maar ik haakte hetzelfde nog een keer met haaknaald nr. 2. (op het wikkeltje om het bolletje adviseren ze 2,5/3)
Zie hier het resultaat.

Dat 1 milimetertje dan zo’n verschil maakt hè?
Nu was het wel goed. Het haakt iets minder gemakkelijk dan met 3, ik moet goed opletten dat ik met het kleinere haakje wel steeds de hele draad meeneem, (anders krijg je van die lelijke lusjes) maar het is beslist de moeite waard; het dekentje wordt zo een stuk dichter en fijner van structuur.

Reageren

9 februari: Restverwerking.

Op 26 januari schreef ik over drie Zeeuwse visserstruien die ik inmiddels al heb gebreid.
Van de truien van Frea en Harriët  had ik van elk nog 4 bolletjes over, van die van Gerard nog wat restjes. Van het restant van Harriët’s  groene trui breide ik een peuter-vestje voor een nieuw Waninge neefje of nichtje.
Met houten eendjes-knoopjes.
Voor het patroon: de beschrijving staat op het blog van 12 november 2014 >>>.
Wat een andere kleur en een ander stekenpatroon al niet doen…….

Van de denim-blauwe  bolletjes haakte ik een sjaal met het patroon dat ik gebruikte voor een zomer- colsjaaltje.
Daar maakte ik een winterversie van.
Voor het randje eromheen gebruikte ik de grijze restjes van Gerards trui.
Voor het patroon van het zomersjaaltje zie het blog van 15 augustus 2015 >>>.

Opmerking: op de foto’s zit er een rare verkleuring in de blauwe kleur. Dat was ook al zo met de foto’s van Frea’s trui. Ik kom er niet goed achter waar dat van komt; heeft vast te maken met de kwaliteit van de foto’s van mijn telefoon. In het echt is de sjaal egaal denimblauw: als je op de foto’s klikt krijg je een vergroting en dan is verkleuring verdwenen.

Reageren

7 februari: Knuffeldoekje met Nijntje.

Vorige week vertelde ik dat ik samen met Jacquelien een kraamcadeautje had gekocht voor een collega. Maar ik maak ook altijd graag iets zelf, dus ik neem nog een klein ’toegiftje’ mee. De betreffende collega had al drie jongetjes. Hun laatste kindje, begin januari geboren, is een meisje. En wat zijn ze blij met hun roze wolkje.
Daarom wilde ik in ieder geval ‘iets met roze’ geven.
Geen truitje deze keer, maar een knuffeldoekje met Nijntje er op.

Als uitgangspunt nam ik het patroon dat ik vond op de website ‘Renate’s haken en zo’ >>>
Het Nijntje-figuurtje heb ik gemaakt zoals Renate het beschrijft, maar de vorm van het doekje vond ik niet zo mooi; in plaats van een vierkant doekje haakte ik een zeskantige.
Daarvoor gebruikte ik de beschrijving van een zeshoekje voor een tafelloper, klik hier >>> voor een beschrijving. Je houdt niet op na 6 toeren, maar je haakt en meerdert gewoon door, zodat je een mooi ruim knuffeldoekje krijgt.

Omdat het voor een meisje is heb ik er ook nog een roze randje met schubjes omheen gehaakt: daarbij haak je steeds 6 stokjes in de 2e steek vanaf de naald. Die stokjes zet je vervolgens vast met een vaste in de tweede steek vanaf de steek waar al die stokjes in zitten. In mijn geval kwam dat uit op 7 schubjes aan elk zesde deel van het doekje.

Reageren

13 december: Haak je aan?

Bij de ZWO-Activiteitenmarkt in oktober had ik twee avonden “Haak je aan?” in de aanbieding.
Dit stond in de uitnodiging: Lossen. Vasten. Halve vasten. Stokjes. Dubbele stokjes.
Haken: heb je het vroeger nog geleerd? Doe je het nog wel eens? Haken is tegenwoordig weer erg hip! Kom je een avond bij mij aan de keukentafel jouw haaktechniek weer nieuw leven inblazen? 

13 dames schreven zich. Op 21 november was de eerste bijeenkomst en gisteravond de tweede.  Toen de eerste dames aanbelden haakte Gerard gelijk al af. Je kunt ook te veel hakende vrouwen in huis hebben.

... stokjes, vasten, lossen.....

… stokjes, vasten, lossen….

Voor iedereen had ik een ‘goody-bag’ gemaakt, het leek net een echte workshop.
Daar zaten drie patroontjes in: een granny square, een rond onderzettertje en een kerststerretje.  Het was de bedoeling dat de haakvaardigheden die vroeger zijn aangeleerd  (bij sommigen hééél vroeger) weer wat werden opgehaald.
Voor alle deelnemers had ik een proef-granny square gehaakt (ook in de goody-bag), waar we eerst mee aan de gang gingen.
Hoe begin je dan? Hoe haak je  een stokje? Hoe ga je de hoek om? Hoe lees je een patroon?
Na de eerste onwennige steken kregen de meesten de slag te pakken. Die waren in no-time vier keer de hoek om en kwamen met de vraag: “Waar moet dan die halve vaste in om de toer te sluiten?”

Niet iedereen pakte het even snel op en één deelneemster kreeg het helemaal niet voor elkaar. Dat was de jongste deelnemer (begin dertig); zij had nooit leren haken en was daarbij ook nog links.  “Doe mij maar na” stelde ik voor. Maar dat ging niet… achteraf had ik een spiegel moeten gebruiken. Van pure ‘grammieterigheid’ haalde ze na een uur haar breiwerk uit de tas en ging ze er gezellig bij zitten te breien: dat ging haar een stuk beter af!

De activiteitenmarkt was georganiseerd met als onderliggend thema: ‘Zet een stap naar de ander’. Daarom maakte ik naast het haken ook ruimte voor een kennismakingsrondje, een ‘Wie is je vader, wie is je moeder’-moment. Hoe is je meisjesnaam? Hoe was je thuissituatie? Wat deed je voor opleiding? Hoe liep je leven en waarom ben je naar Roden gekomen?
Dat vond ik verreweg het leukste onderdeel van de avonden. Haken kan ik namelijk al…..
Mooie en verrassende verhalen. We leerden elkaar een beetje beter kennen.
Terwijl één persoon aan het woord was konden de anderen mooi doorprikken aan hun haakwerkje. Sommigen waren zo fanatiek en druk met dat haken, dat ze bijna geen tijd konden maken voor het vertellen van hun verhaal.

sterretjePersoonlijke verhalen en aanschouwelijk onderwijs. Ik ben natuurlijk geen handwerkjuf, maar de dames onderling hielpen elkaar af en toe ook verder. De activiteit is wat mij betreft al geslaagd, al zou ik het heel leuk vinden als de haaksters het haken daadwerkelijk weer gingen oppakken. Voor de handwerksters onder ons: van het patroon van het kerst-sterretje heb ik een PDF gemaakt, klik hier haakpatroon-kerststerretje  om het te downloaden.

Reageren

25 september: Kussen ‘bi-stitchual’.

grannysOp 16 juli schreef ik dat ik bi-stitchual ben. (Lees ‘Ik ben ‘bi’ >>>)
Dat bracht mij op het idee om een project op te zetten waarbij ik haken en breien kon combineren. Het werd een kussen, met aan de ene kant gehaakte granny squares en aan de andere kant gebreide blaadjes.

De granny squares >>> beschreef ik al in maart. Kussen Toscaan had ik als proeflapje gehaakt en toen wist ik wat ik niet wilde. Nu koos ik voor bordeaux-rode kernen en een gemêleerde glanskatoen met in elkaar overlopende kleuren: oud rose, ecru en grijs.   blaadje

Van de gebreide blaadjes >>> maakte ik mijn zomervakantie project.
Daarvoor kocht ik tijdens ons verblijf in Doesburg bij Staarink warenhuis (een belevenis op zich, zie >>>) 7 bollen ecru glanskatoen.
Twee kussens heb ik inmiddels klaar. Nog één kussen te gaan. 16 gebreide blaadjes en 16 gehaakte granny squares. Van veel achter beeldschermen zitten krijg je vierkante ogen. Dat heb ik wel eens. Maar hoeveel vierkantjes ik ook haak of brei: mijn ogen bankblijven rond. Ik voer gesprekken , kijk televisie, geniet van verjaardagen en daarbij brei en haak ik vierkantjes.

Kussen ‘Bi-stitchual’:  mijn two-seater ziet er nu zo uit!

Reageren

9 september: Crochet (haken)

Vorige week voerde ik een skype-gesprek met dochter Frea in Nottingham. Naast haar op de bank zat Jon, haar Engelse vriend waar ze mee samenwoont. Het is heerlijk om het stel zo gelukkig te zien, het maakt het gemakkelijker om te aanvaarden dat ze zo ver weg zit.

Voordat Jon en Frea verkering hadden hoorden wij al verhalen over hem. Jon zat bij haar in het toneelgroepje en had bijzondere hobbys. Hij deed bijvoorbeeld aan zwerkbal….. een spel dat ik alleen kende uit de Harry Potter boeken waarbij deelnemers op bezemstelen vliegend op zoek gaan naar een klein balletje.
“O? Hoe dan?”
“Nou, zonder bezems maar wel dezelfde spelregels.”
Dus.
Verder kan Jon haken en breien.

Frea aan de tap in 'the Johnson Arms

Frea aan de tap in ’the Johnson Arms’ in 2012

In ’the Johnson Arms’, de kroeg waar Frea werkt was hij met vrienden iets komen drinken en Jon had zitten haken. Frea had zich er natuurlijk tegenaan bemoeid en kennelijk was er een enorme klik tussen haar en Jon, want de vaste gasten, ’the locals’, constateerden dat Frea het wel heel leuk had met ’that guy who likes to crochet’.

Een paar weken later draaide Frea een late bardienst in ’the Johnson Arms’.
Jon, very in love, stuurde haar een appje: “Good night honey…”
Frea grijnsde verliefd naar haar telefoon.
Eén van the locals vroeg: “Why are you smiling at your phone?”
Frea: “Someone calls me honey!” drakie
Waarop de stamgast suggestief vroeg: “Does he like to crochet perhaps….?”

Nu woont ze dus samen.
Hij haakt nog steeds.
Toen ze een half jaar verkering hadden had hij een zelfgemaakt cadeautje voor haar: een gehaakt groen dinosaurusje.
Hoe origineel!
En nee: daar is geen patroon van, hij bedenkt het ter plekke. Dat schreef ik dus al: hij heeft bijzondere hobby’s. Maar hij past prima bij onze familie.
Frea zette de afgelopen week ‘de Elstar-appels met de sticker’ (6 september) op haar blog met de opmerking:

My parents planted a tiny apple tree and are now confusing the neighbors by putting brand stickers on the apples from the tiny apple tree.

This explains so much about my family.

Reageren

3 augustus: Gehaakt geurzakje voor lavendel

lavendelRaadsel: het is paars, het wriemelt en het zoemt.
Antwoord: lavendel vol bijen bij ons in de tuin.

Wij hebben een heleboel lavendel in onze tuin.  Op warme zomerdagen ruikt het heerlijk. Ik had wel eens gehoord dat je geurzakjes kon haken en daar dan geurzakje hakengedroogde lavendel in doen. Dat ging ik uitproberen. Van verschillende voorbeelden op internet combineerde ik twee en dat resulteerde in het geurzakje op de foto rechts.
Voor het haakpatroon voor dit zakje, klik hier gehaakt geurzakje  voor een PDF met een beschrijving van de toeren.
Het kostte mijn ongeveer twee uur om dit zakje te haken, je bent ongeveer een half bolletje witte katoen nodig. Ik gebruikte hiervoor een bolletje katoen van de Wibra en haaknaald no. 2.

Officieel moet er gedroogde lavendel in.
Maar het zakje was al af en de lavendel was nog niet gedroogd, dus heb ik er zomaar wat lavendelbloemetjes in gedaan.
De stengeluiteinden met bloemetjes kunnen gewoon los in het gehaakte zakje, maar er moet eigenlijk een apart zakje van tule bij in.
geurzakjeTule vond ik behoorlijk prijzig, dus ik heb even bij mij op zolder tussen de oude dekbedovertrekken en gordijnen gezocht, daar vond ik nog een stuk vitrage.
Daar heb ik een vierkantje uitgeknipt, dubbel gevouwen en omgeborduurd met de festonsteek >>> in afstekende paarse katoen. (zie foto links)
Niet dat je daar iets van ziet als je het binnenzakje in het gehaakte zakje doet: het gaat om het idee.

Reageren

Pagina 4 van 8

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén