Het vestje dat ik vandaag op mijn blog zet heb ik al in verschillende kleuren gebreid, maar dat was altijd sokkenwol. Dat kocht ik bij ’t Spinnewiel in Roden, maar daar kan ik al twee maanden niet meer terecht. (zie 19 juli Is mijn bolletje wol er al?>>>).
Toen ik vorige maand voor iets anders bij de Wibra moest zijn viel mijn oog op bollen wol met in elkaar overlopende kleuren. Vrolijke kleuren. Ik nam drie bollen mee en breide een truitje in het voornoemde patroon. Dit keer geen houten knoopjes, maar lieveheersbeestjes. Die kocht ik in Emmen bij een handwerkzaak, maar die kon niet tippen aan ‘ons’ Spinnewiel.
Het patroon voor dit vestje wordt beschreven op 12 november >>>. Met andere wol en andere knoopjes lijkt het een heel ander vestje:

Gerard vroeg zich af of dit nu voor een jongetje of een meisje was. Allebei wel denk ik……wie’t eerst komt, wie het eerst maalt.
Het sjaaltje is een stuk warmer dan de vorige, lekker om je hals als je ’s avonds nog even buiten wilt zitten.

Met artikelen over de geschiedenis van die truien, oude foto’s, mooie verhalen en breipatronen. Een kadootje (ik had nog geld liggen van mijn verjaardag) voor mezelf, besteld via het weblog ‘Blij dat ik brei”. “Zunde van t geld!” zei een meneer in mijn omgeving. Voor mij is het juist een luxe kado! Meestal haal ik mijn patronen voor handwerkjes van internet of uit oude boeken die ik nog heb liggen, maar nu heb ik een splinternieuw breiboek . Maar het allerleukst vind ik de combinatie van breien met geschiedenis, een andere liefhebberij van mij.



