De waarde van de dag

een alternatief voor 'de waan van de dag'

Categorie: Alledag Pagina 285 van 302

13 september: Kerkdienst op bed.

Door

Op 13 september 2015

In Alledag, Kerk & gemeente

Vandaag is het startzondag in onze PKN- gemeente. Een feestelijke dag met een ‘running celebration’. Ik schreef er al over op 28 augustus >>>. Vanmorgen om 08.45 u had ik in de Catharinakerk moeten zijn voor het inzingen met de cantorij.  Maar vannacht werd ik ziek en vanmorgen was ik zo beroerd dat ik niet op m’n benen kon staan. Buikgriep. Meer zeg ik er niet over.

Zulke situaties kan ik werkelijk niet uitstaan. Dat iets niet door kan gaan terwijl ik me er zo kerkomroepop heb verheugd! Maar gelukkig is er dan tegenwoordig Kerkomroep >>> en kon ik de dienst via internet op m’n tablet in bed beluisteren. Het geeft een geheel nieuwe dimensie aan de zondagmogen. Ik hoor hoe gemoedelijk het toe gaat voor de dienst, mensen keuvelen, het orgel speelt. Als de viering begint zet de dominee haar microfoon aan en hoor ik de koster nog de laatste instructies roepen. Mensen die vanmorgen in Roderwolde met de running celebration zijn begonnen werd na het gebed gevraagd de kaart te laten zien die ze gekregen hadden. Ik hoor dan het gestommel en zie in gedachten het gerommel in tasjes: “Waor he’k die kaorte nou zo gauw laoten…!”
Verder hoorde ik ‘mijn cantorij’. Ik neuriede de alt partij mee. Zelfs het loopje bij hal  lee-hee-luu-huu ja  ging nu goed…..maar dat hoorde verder niemand.

Het gedeelte in de Catharinakerk was maar kort en om 10.15 u toog iedereen naar Op de Helte voor koffie & het vervolg. Als je de viering alleen beluistert hoor je wat er gebeurt. Maar je ziet het niet. Zo miste ik tijdens het verhaal over de barmhartige samaritaan (Lezen? zie>>>) de sjaal om het hoofd van ds. Elbert, maar de strekking van het verhaal in de huidige tijd kwam wel binnen. Verder was ik tijdens de stilte waarin de gemeente naar ‘schilderijen van barmhartigheid’ keek al weer in slaap gesukkeld en schrok ik  wakker van het vervolg.

Het is fijn dat het zo kan, maar wat had ik graag achter de sopranen en voor de bassen gezeten vanmorgen. Zij kunnen best zonder die ene alt, maar ik kan niet best zonder hen.

Reageren

12 september: Weledelzeergestrenge heer.

Door

Op 12 september 2015

In Alledag

Gisteren heb iets beleefd wat ik nog nooit had meegemaakt: een promotie op de Universiteit in Groningen. We waren uitgenodigd door Hans Buist die wij kennen van de kerk. Hij is een leeftijdsgenoot van onze oudste dochters. Hans is astronoom en hij promoveerde op het onderwerp ‘het gedrag van sterstromen onder invloed van een groeiend sterrenstelsel. Meer informatie zie >>>

We spraken hem een paar weken geleden en vroegen hoe zo’n promotie in zijn werk gaat en of hij al nerveus was. “Nu nog niet, maar dan vast wel…het is wel een beetje een poppenkast, hoor, eigenlijk staat van te voren al vast dat je promoveert. Maar op dat plechtige moment moet je het wel doen.”

Rond 12.00 uur fietste ik naar de binnenstad. Op de trappen van het Universiteitsgebouw had zich al een groep belangstellenden verzameld, waaronder ook een aantal bekenden uit Roden die al meer ervaring hebben met dit soort gelegenheden, dus onderweg naar de aula werd ik bijgepraat over de gang van zaken. (voor een beschrijving van de hele ceremonie klik hier>>>).  Het begon precies om 12.45 uur. Een groep professoren in toga met zo’n vierkante hoed op kwamen binnen en namen voor in de aula plaats. Daarna kwam Hans binnen (in rokkostuum!). Hij werd bevraagd door alle aanwezige professoren, dat duurde precies drie kwartier.

20150912_120728aOver de inhoud kan ik niets vertellen. Het was allemaal in het engels. Dat kan ik op zich nog wel volgen, maar hier kon ik geen chocola van maken. Zelfs toen een aantal vragen in het Nederlands werd gesteld was het mij niet duidelijk wat de essentie van het verhaal was. Wat je je bij dit onderwerp onophoudelijk realiseert is hoe nietig de mens(heid) is ten opzichte van het heelal (Psalm 8). Leuk detail bij deze promotie: de omslag van het boekje was gemaakt door de moeder van Hans, de kunstenares Geke Buist, waar ik al over schreef op 13 augustus  zie >>>.

Na drie kwartier kwam de pedel binnen met een stok die riep: Hora Finita (de tijd is om). Toen trok het comité zich terug om even later weer binnen te komen mét een bul. Daarna volgden nog wat kleine toespraakjes, felicitaties en afsluitend was er in de Spiegelzaal een receptie. Daar stond de nieuwe Doctor te glimmen. Zijn aanspreektitel is nu “de weledelzeergeleerde heer’. Maar wij mogen Hans zeggen.

Reageren

10 september: Naozummer

Door

Op 10 september 2015

In Alledag, Streektaol

Drentse vlag“Vanmörgen ‘spijbelt’ wij van de karke.’ zee ik zundagörgen an de koffie in de woonveurziening waor as mien schoonmoeder nou woont. Ze hef een moeilijke periode had (bovenbien breuken) moar ze krabbelt weer wat op. Nou en dan nim ik de gitaar met en gaot wij met de bewoners zingen en ok zundagmorgen was dat het geval.

Het bint altied beweugen momenten. De bewoners geniet van het samen zingen. Eigenlijk zingt wij alle keren hetzölfde, maar dat mak niet uut: ze zingt uut volle borst met. “Daar bij die molen”  en ” Mijn Sarie Marijs”  “is zo ver van mijn hart….” zung de breekbare stem van mw. H.

Mevr. D. is nei op de afdeling. Heur ken ik nog: zij zung bij het koor in Smilde (nou en dan hadden wij een samenwerkingsproject) en ik zat op de HAVO bij heur zeun in de klas. Ze hef een starke stem. Nou zij metzingt kunt wij ok een canon zingen: zij zingt wel deur!
“As jullie zingt, daor wordt ze rustig van. Dan blieft ze gewoon zitt’n” vertelt verpleegkundige S. Heur zussie zat bij mien breur in de klas. Smilde hé?

Mw. G. wet niet of ze wel blef eten. “Ik bin op fietse en ik moet nog hen Beilen” zeg ze zörgelijk. “Ik zul hier maor bliem” zeg S. “Het reegnt aal en dr stiet een dik stuk wiend!” Gerustgesteld giet mw. G. weer zitten. In de zörg voor demente patiënten is dit de beste omgangsvorm. As S. zegd had dat mw. G. al jaoren niet meer op fietse zit en nooit zelfstandig naar Beilen kan ontstiet d’r een verbaal conflict en dat wordt op dizze manier veurkommen.

Moeder hef in heur beleving ok nog een tuun. Daor vrag ze oons dan ok naor. Gerard vertelt dat de bonen slecht bint dit jaor . “Te kold en te nat!” röp meneer B. vanof de aander kaant van de taovel.  Zol hij dat nou nog weten? Of is dat standaard de reden van slechte bonen …

Ofgelopen weekend stun d’r een prachtig gedicht in het Dagblad van het Noorden van Marchinus Elting >>>  oet Oring. Dat paste goed bij de weerde van dizze dag.

Naozummer

Op  het einde van heur warkzaome levens
waor beiden naor het pensioen toegruiden
was het of in dizze warme oktobermaond
de leste herfstasters oetbundiger bluiden.

iniens stoekte dat wat ze niet verwachtten,
veraanderde dizze naozummer van kleur
Alzheimer die gestaog het denken oetbande
zodat het harfstig met een gore sluier weur.

Jaorenlaank jank naor de tied van dolkies*
gleden ze niet naor dat verwachte naojaor:
was het, of diezölfde zun ze in de steek leut
pasten ’t heufd en lief niet meer bij mekaar.

schielijk vulen gemaakte plannen in dugen
deurdat een iezige kolde zien intree deed
maor zunder dat zie het zölf deurhad hebt
zo vanoet ofstarven naor starven toe gleed.

*Jarenlang verlangen naar de tijd van straks

Reageren

8 september: Hoopgevende persberichten.

Door

Op 8 september 2015

In Alledag

kanker“Zo, de laatste van de tweede kuur” zei Gerard vanmorgen bij het ontbijt toen hij z’n medicijnen innam. Nu eerst weer een week niet en dan begint volgende week woensdag de derde kuur. Dinsdag de 15e hebben we het volgende gesprek in het Martiniziekenhuis. Dan zullen we horen hoe de bloedwaarden zijn en of de eiwitwaarde voldoende daalt. Best spannend!  Voor Gerard is deze chemokuur nog steeds goed te doen. In tegenstelling tot de eerste kuren zijn er minder bijwerkingen en heeft hij voldoende energie. Zelf zegt hij hierover: “t Kun minder.’ Ik schreef het al eerder: 100% Drents.

Afgelopen week waren er hoopgevende berichten in het nieuws. In de Telegraaf stond een artikel over een nieuw middel voor Kahler patiënten in de fase dat de ziekte geconsolideerd wordt. Dat zijn patiënten die al twee of meer sessies chemokuren hebben gehad en ook al stamcelbehandelingen. De resultaten van dat nieuwe medicijn lijken hoopgevend. Hierbij een link naar een artikel (PDF) hierover uit het Dagblad van het Noorden van vrijdag 4 september. Artikel DvhN

Ook was er met betrekking tot de ziekte van Kahler iets nieuws in verzekeringsland: niet goed, geld terug.  Zorgverzekeraars krijgen geld terug als het nieuwe medicijn pomalidomide (Imnovid)  tegen multiple meyeloom, (moeilijke naam voor de ziekte van Kahler) , niet blijkt te werken. Dat is het resultaat van afspraken tussen hematologen, zes zorgverzekeraars en fabrikant Celgene. (voor meer info zie >>>)

Als er zulke berichten in het nieuws komen krijgen wij heel veel reacties uit ons netwerk. Mensen leven op afstand met ons mee en ieder positief bericht in de pers stemt kennelijk niet alleen ons hoopvol, maar ook hen die om ons heen staan. Wij hopen dat het onderzoek naar medicatie tegen de ziekte van Kahler met grote sprongen vooruit blijft gaan, zodat één van de krantenkoppen: “Kanker vaker chronische ziekte” in de toekomst bewaarheid wordt.

Via dit blog willen we nogmaals benadrukken hoe fijn het is dat zoveel mensen met ons meeleven, bedankt voor die niet aflatende ‘warme deken’ .

Reageren

6 september: Havenstappers.

Door

Op 6 september 2015

In Alledag, Geschiedenis

Het is weer bijna Rodermarkt! Op 20 september >>> vorig jaar schreef ik over de Rodermarktwagenbouw. Toen wij ‘met kop en oren’ in de praalwagenbouw zaten met de ouders van basisschool ‘De Haven’ was één van de stellen 25 jaar getrouwd. Ze gaven een bruiloft en nodigden alle toenmalige wagenbouwers uit. Op dat feest is de huidige Havenstappersgroep ontstaan. Eerst hebben we twee seizoenen dansles gehad. We leerden verschillende danspassen en -stijlen. Maar vooral de pauzes waren erg gezellig en eigenlijk altijd te kort. Na twee jaar dansles besloten we daarmee te stoppen. Maar we hadden het nog wel steeds erg leuk met elkaar, dus werd er twee tot drie keer per jaar ‘ iets gezelligs’ georganiseerd. Altijd iets met lekker eten en een borrel.

Inmiddels is de frequentie teruggebracht naar 1 x per jaar. Gistermiddag ontmoetten we elkaar weer voor een wijnproeverij bij een van de ouderparen thuis. Iedereen is inmiddels 50+ en zoals ik al schreef op 30 mei >>> toen ik met één van de Havenstappers koffie dronk: wij zijn de ‘sandwichgeneratie’. Bijna iedereen heeft zorgen: om ouders, om kinderen, om eigen gezondheid, om werk.

Maar ondanks dat hadden we  een erg leuke bijeenkomst. Je deelt wat je bezig houdt met elkaar, maar  dat zijn natuurlijk niet alleen de zorgen. Het leven bestaat nu een maal uit ups & downs. Eén ouderpaar was opa en oma geworden. Een ander stel hoopt dat in oktober te worden. We zagen foto’s van de kinderen die vroeger verkleed en geschminkt op de wagen zaten. Die zijn nu tussen de 25 en 29 jaar, zijn getrouwd of wonen samen of zijn nog niet zo ver, studeren nog of hebben een baan. Sommige Havenstappers zijn al met pensioen en genieten van hun vrije tijd. We hieven het glas op het leven en hebben afgesproken dat we elkaar in mei weer ontmoeten, dan op landgoed Verhildersum.
Toen we naar de auto liepen langs een grote koeienschuur zei Gerard: “Ik ben tóch bliede dat ik nou niet meer zo ‘ n wagen huuf te bouwen. Huh! ’s Aomnds
in zun koale schure. …..”.
Vijftig plus he?

Reageren

4 september: Welkom op mijn nieuwe website!

Door

Op 4 september 2015

In Alledag

Vandaag introduceer ik mijn nieuwe website.
De afgelopen week heb ik hard gewerkt om één en ander tot stand te brengen.
Eén van de PKN-website-collega’s heeft me enorm geholpen met het opzetten van hiervan.
Op dit blog zal ik je niet vermoeien met details, maar de nieuwe website is opgezet in WordPress.
Deze website is al een poosje in de lucht en sinds anderhalve week twee zet ik mijn dagelijkse blog daar ook op, zodat ik kon uitproberen hoe het allemaal in zijn werk ging.
Nu ben ik op het punt aangekomen dat ik mijn nieuwe site kan introduceren bij mijn lezers.

De naam is niet meer Handwerken en meer, omdat na een jaar bleek dat het handwerken niet meer het hoofdbestanddeel van het blog is. Het heet nu ‘De waarde van de dag’ met als subtitel ‘een alternatief voor de waan van de dag’.
Op de home-pagina vind je, net als op Handwerken en meer, het meest recente blog. In het menu kun je vervolgens kiezen voor een beschrijving van de verschillende onderwerpen en aan de rechterkant van de site kun je kiezen uit categorieën en maanden. Het oude weblog Handwerken en meer blijft gewoon in de lucht. Ik overweeg om een gedeelte daarva

Lezen, handwerken, muziek, bloemen, streektaal, geschiedenis, muziek…..

n ook op mijn nieuwe site te zetten, maar dat ligt er aan hoeveel werk het is en hoeveel tijd ik er aan wil besteden.

De foto op deze pagina heb ik vorige week gemaakt. Je ziet v.l.n.r. een haakwerkje, een boek, stukje hartige taart, een muziek-partituur, een bloem, een breiwerkje, een geschiedenis-boekje en een borduurwerkje. Al mijn liefhebberijen gevat in één foto. Deze foto heb ik gebruikt voor mijn nieuwe header.

Op 11 augustus 2014 plaatste ik mijn eerste blog met de titel: “Een eigen blog!”
Nu zeg ik met dezelfde trots “Een eigen website!”

In de loop van de jaren heb ik voor deze website steeds een ‘verjaardagsblog geschreven.
Hieronder een overzicht.

Reageren

3 september: Eén ding tegelijk a.u.b.

Door

Op 3 september 2015

In Alledag, Lezen

In augustus keek ik naar een uitzending van Nieuwsuur.
Er was een item over ‘multitasken’.
De boodschap was dat we dat niet kunnen.
We kunnen het wel, maar het kost meer tijd en energie dan nodig is.

De test was eenvoudig maar zeer doeltreffend.
Opdracht 1: schrijf op een whiteboard het woord MULTITASKEN
Zet hieronder de cijfers 1 tot en met 11.
Het uitvoeren van deze opdracht kostte 15 seconden.
Opdracht 2: schrijf weer hetzelfde woord en dezelfde cijfers op, maar nu tegelijkertijd.
Dus eerst de M, dan de 1, dan de U, dan de 2 enz.
Nu kostte het uitvoeren van de opdracht 25 seconden.
Met hetzelfde resultaat. Nou, eigenlijk ook niet, want het was slordiger geschreven.

Daarna kwam er een communicatiegoeroe die vertelde dat het er bij alles wat we doen hetzelfde aan toe gaat. Als je geconcentreerd met één ding bezig bent en niet wordt afgeleid door van alles en nog wat dan kun je meer doen, dan wanneer je om de klip-klap je aandacht verliest aan een app, een mailtje, een telefoontje of noem maar op.
Twee weken geleden stond er een column van René Diekstra in het Dagblad van het Noorden met ongeveer dezelfde strekking. Hierbij een link >>> naar zijn verhaal.

Voor mij waren het nieuws-item en de column een eye-opener. Sinds ik kan appen en mijn mail kan bekijken op mijn telefoon ben ik veel meer afgeleid dan voorheen. Vanaf het moment dat ik de column van Diekstra las probeer ik ‘de douche van afleiders die over onze hoofden wordt uitgestort’ (zoals hij het zo mooi zegt) wat in te dammen. Het kost me meer moeite dan ik dacht…..

Reageren

2 september: “Aan den arbeid!”

Door

Op 2 september 2015

In Alledag, Muziek

Maandagavond vertelde Gerrit (van het journaal-weer) dat het dinsdag bewolkt maar droog zou zijn.
Met een blind vertrouwen op Gerrit stapte ik gistermorgen op de fiets zonder eerst buienradar te raadplegen.
Vóór de stoplichten buiten Roden miezerde het al. Getver. ‘Fiene motreegn’.
Het was mijn eer te na om terug te fietsen en de auto op te halen.
In mijn fietstas zit altijd een plastic regen poncho ( € 0,50 bij de Wibra) die trok ik aan.
Die dingen hebben één maat en zijn dus heel groot. Die van mij was rose.

Ik denk dat het er uitzag als een roze wapperende suikerspin op twee wielen en ik werd dan ook belangstellend nagekeken door poezen, honden & baasjes en koeien.
Bij de stoplichten voor Peize kwam een meneer vanaf de andere kant de weg oversteken. Die reed dus door rood en ik glimlachte wat samenzweerderig naar hem. Wat mij een knipoog en een schuldbewuste, maar stralende glimlach opleverde. Dat gaf alvast weer kleur aan de dag!

Roze regen ponchoIn Groningen brak de lucht weer open en eenmaal op het werk aangekomen was ik al weer bijna drooggewapperd. De poncho hing ik over mijn fiets te drogen en om 07.45 uur zette ik mijn computer aan.
1 september.
Het mooie weer is op.
Mijn manager is er weer na een maand afwezigheid.
Nu is de vakantie echt voorbij: aan den arbeid!

Naschrift: vanmorgen was ik weer op de fiets. Een prachtige morgen met een fantastische zonsopgang. Toen ik langs het Hoornse meer fietste zong Paul McCartney in mijn oor: “Here comes the sun”>>>. Wat een goed begin van de dag!

Reageren

31 augustus: Hummen op zondagmorgen.

Door

Op 31 augustus 2015

In Alledag, Kerk & gemeente, Muziek

Gistermorgen woonden we de viering bij in de Catharinakerk. Met de mevrouw die naast me zat voerde ik een gesprekje over onze dochters (die van dezelfde leeftijd zijn). Daarna vroeg ze hoe het nu met Gerard was en door een opmerking van haar schoot ik vol. Dat vond ze heel vervelend. Na de dienst heb ik haar verzekerd dat mijn emotie door haar niet als ‘vervelend’ hoeft te worden opgevat. Het hoort erbij. Na een hartinfarct hebben mensen sowieso veel meer last van emoties, het is niet anders. Blijf vooral in gesprek.

De viering zelf was erg waardevol. Voor mij is het zingen een heel belangrijk onderdeel van een kerkdienst. Gistermorgen was Arjan Schippers de organist, één van mijn favorieten. We zongen mooie liederen en bij sommige liederen kon ik de alt partij meezingen. Mijn buurvrouw vond het mooi en onbegrijpelijk dat ik dat kon: “Ik vind de melodie zingen al lastig” fluisterde ze me toe.
Meerstemmigheid maakt muziek nóg mooier. Voorwaarde is wel dat de organist dan de goede zetting speelt, maar dat is bij Arjan nooit een probleem.

Na de preek was er een meditatief moment met orgelspel. Arjan speelde Diapason movement van John Bennet (1735-1784) en  tijdens de collecte Sicilienne BWV 1031 van J.S. Bach. Dat weet ik natuurlijk niet van mezelf, dat vraag ik dan na. Als ik weet hoe het heet probeer ik het wel eens op te zoeken op internet, maar dat loopt altijd op een teleurstelling uit. Het is nooit zo mooi als in de kerk met de serene sfeer en de omfloerste klanken van het historische orgel. Om toch een idee te krijgen van wat voor moois wij tijdens een viering te horen krijgen hierbij een piano-uitvoering >>> van het stuk van Bach.

Het slotlied was lied 425.
De predikant had vorig jaar bij de introductie van het nieuwe liedboek al eens voorspeld dat dit een ‘tophit’ zou worden: hij kreeg gelijk.
Toen de organist gistermorgen het voorspel speelde zat de gemeente al blijmoedig mee te hummen en te neuriën.
De eerste regel is: Vervuld van uw zegen gaan wij onze wegen.
Als we dat zingen voelt het alsof je even wordt opgetild.

Tenslotte werd ik helemaal blij van de melodie die werd gespeeld toen we de kerk uitliepen. Iedereen kletste er naar hartelust doorheen (ik ook…), maar het was een stuk uit “Op zoek naar het daglicht”, een oratorium dat we met de cantorij hebben gezongen.
Daar ga ik nou van hummen.

Reageren

28 augustus: Catharina-hoogte

Door

Op 28 augustus 2015

In Kerk & gemeente, Muziek

Waar de meeste verenigingen het seizoen afsluiten met een uitstapje, begint onze cantorij het ‘koorjaar’ met een instapje. Vorig jaar had het toenmalige organiserend comité een Chinees buffet aan laten rukken, (zie 6 september >>>) dit jaar werden we verrast met een door enkele zangeressen zelf gemaakt buffet. Het was allemaal heerlijk!
Eén hartige taart kwam me heeeeel bekend voor …. (zie 24 augustus >>>)

De tweede helft van de avond moest er (in tegenstelling tot andere instapjes) gezongen worden. Dat ging heel goed, ik denk dat het glaasje wijn bij het buffet daar debet aan was. Mijn bas-buurman stelde voor om daar iedere week mee te beginnen.
De eerstvolge

Hinsz-orgel in de Catharinakerk Roden

nde keer dat we meewerken aan een viering is op de startzondag op 13 september. Dan zingen we in twee kerken in het kader van een ‘running celebration’ (een variant op het running dinner). Eerst in de Catharinakerk, daarna in Op de Helte.

In de Catharinakerk zingen we met het prachtige historische Hinz-orgel. Maar dat staat standaard een halve toon lager gestemd dan de modernere orgels. Wij zingen met onze cantorij dus bijna altijd op ‘Catharina-hoogte’. Op de 13e september zal zich dus de unieke situatie voordoen dat wij op één dag van Catharina-hoogte naar Op de Helte-hoogte zullen gaan.
Wij hebben er alle vertrouwen in: gisteravond schakelden we moeiteloos over van de ene naar de andere hoogte.
Of zou dat nou van de wijn zijn gekomen …..

Reageren

Pagina 285 van 302

Vorige

Volgende

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén