Categorie: Alledag Pagina 306 van 310

29 januari: Knopen in een andere rol

Door Ada

Op 29 januari 2015

Dochter Carlijn heeft drie jaar bij ‘het Goed’ in Roden gewerkt en kreeg daar in de gaten hoeveel je nog kunt doen met oude spullen. Ze werd een meester in het recyclen.
Daar kan i knopen k wel vier blogpagina’s mee vullen, maar ik houd het even bij één armband.

Eigenlijk is het een stuk dik, zwart elastiek (van ongeveer twee centimeter breed).
Dat elastiek heeft ze aan elkaar genaaid zodat een armband ontstaat.
Ze had ergens een zak oude knopen op de kop getikt, daaruit zocht ze alle groene knopen die ze kon vinden, aangevuld met de groene exemplaren uit mijn oude knopendoos.

Deze armband is nu van mij. Omdat hij zo mooi bij m’n ogen past. Het geeft een heel mooi effect: alle knopen zijn verschillend van grootte, vorm en kleur, ze zijn alleen allemaal wel groen.

Ik draag hem met trots!

Reageren

25 januari: Oude kaart uit 1634

Door Ada

Op 25 januari 2015

In Alledag

Bij ons in de kamer hangt een oude kaart van Drenthe uit 1634.

Toen dochter Carlijn bij ‘het Goed’ werkte kocht ze hem voor mij voor € 1,25.
Och wat was ik er blij mee. Eindeloos heb ik er op zitten turen en dingen ontdekt.
Eén van de dingen was dat Hoge-Smilde erop stond.
In 1983 vierden wij met alle dorpsbewoners het 350-jarig bestaan van Hoogersmilde (waar wij destijds woonden). In het jaar 1634 was het dorpje dus 1 jaar oud.
Maar dat is niet helemaal waar, want de op de website van Hoogersmilde>>> wordt verteld dat men in 1613 begonnen is met het ontginnen van het immense veen boven de dingspil Diever en dat ‘Hoge-Smilde’ in 1633 is ‘verheven tot heerlijkheid’.

Toen de kaart enkele weken in mijn bezit was, vond ik dat hij aan een muur het mooiste uitkwam en dat hij een mooie lijst verdiende.
Voor de lijst met passe-partout betaalde ik destijds € 70,=. Een ietwat scheve verhouding ten opzichte van de diepte-investering die Carlijn had gedaan.

In het jaar daarop stond er in het Dagblad van het Noorden een column van de hand van Daniël Lohues. Die begon met de volgende zin:
“Driehonderd jaar geleden, hoe was het hier toen? Op oude kaarten is te zien dat hier – waar ik nu zit typen op mijn laptop – een pad door het moeras liep van Zuidbarge naar Schoonebeek.”

Ja jong? Ik kijken. Jah!
Voor de rest van de column van Daniël Lohues klik op ‘Lees verder’
(helemaal onderaan, wel even doorscrollen….)

Oude kaarten, ik hou er van. Tijdens de Jaarbeurs van het Noorden in het Rodermarktweekend bezocht ik de stand van de Historische Vereniging Roon. Daar hing ook een oude kaart van Roden eind 19e eeuw. Daarop was te zien dat ‘de Zulthe’ vroeger een klein dorpje was dat onder de rook van Roden lag, evenals De Boschkampe. Voor de liefhebbers: meer informatie hierover vind je op de site van Natuurrijk Roden>>>

Reageren

23 januari: Roosje gevonden

Door Ada

Op 23 januari 2015

In Alledag, Muziek

Vanmiddag ging ik wandelen. In het kader van de hartrevalidatie ‘moet’ ik iedere dag een half uur flink bewegen. Meestal kost me dat geen moeite. Als ik in het dorp een boodschapje moet doen of iets moet halen of brengen dan doe ik dat lopend. Naar franse les bijvoorbeeld is 20 minuten lopen. Weer terug ook, dat maakt dus 40 minuten. Fietsen doe ik ook graag, na de voorjaarsvakantie pak ik vast weer 2x in de week de fiets naar Groningen. Zwemmen doe ik altijd op maandag met mijn ‘zwemvriendin’ en als het echt pokkenweer is en ik kan niet naar buiten dan is daar altijd nog de hometrainer.

Vandaag was het niet echt aangenaam weer . Koud. Mistig. Danïel Lohues heeft over zo’n dag een prachtig lied geschreven. “Mistig, kold en stille”. Luister maar eens >>>
En dan moet je uit je warme huis. Jas aan. In de familie Waninge zegt men in zo’n geval: “Ik heb net zo veul zin as tiene die gien zin hebt.”
Maar ook zonder zin kun je wel wandelen en de praktijk leert dat je er altijd enorm van opknapt. Zo’n wandeling loopt bijna altijd langs Landgoed Mensinge >> en ik loop ook graag even over het kerkhof. Roden heeft een goed onderhouden kerkhof met prachtige bomen en dus ook heel veel vogels.

Op het pad richting de aula vond ik een paars roosje. Zat waarschijnlijk aan een rouwstuk van een recente begrafenis. Zo’n roosje kan ik niet laten liggen. Vind ik zonde. Op straat wordt het vertrapt, dan neem ik het liever mee. Thuis heb ik hem op een piepklein vaasje gezet. Met een takje elzenproppen die ik ook vond onderweg.
Met een goed gevoel kroop ik om drie uur lekker op de bank.
Met een kop rooibosthee en een borduurwerkje.

Reageren

22 januari: Boer’nkool uut de tuun

Door Ada

Op 22 januari 2015

In Alledag, Koken & bakken

De woorden ‘uut de tuun’ slaan in dit geval op onze moestuin achter het huis.

Gerard heeft vanaf het begin van ons huwelijk een groentetuin bijgehouden en inmiddels hebben we achter ons huis een derde van onze grond in gebruik als moestuin. We eten er eigenlijk het hele jaar door uit. In mei/juni oogsten we aardbeien en de eerste nieuwe aardappelen eten we ook uit eigen tuin.
Verder staat er een stoofperenboom en we verbouwen bonen, andijvie, rode bieten, sla, spinazie, prei én boerenkool >> dus.

Jongste dochter Carlijn had vorig najaar gesneden boerenkool gekocht in de supermarkt.
“Dat was vies man, er zaten harde stukken in!”
Nou is vies wel een groot woord, maar het smaakte in ieder geval niet zoals thuis. Dat komt omdat wij de boerenkool ‘streup’n’, terwijl bij de supermarktboerenkool de hele boerenkoolbladen door de hakselaar gaan.

Bij dit stropen haal je alleen de buitenste krullende randen van de boerenkoolbladen af, de nerven en het resterende harde groen van de bladen gooi je weg. Daarna alles goed wassen en dan fijn snijden.
Carlijn houdt het eerst nog maar bij ‘studentenbakjes uit de diepvries’ van thuis. Ook goed.

Gerard heeft dit jaar prei in rijen tussen de boerenkool gezet om overlast van rupsen tegen te gaan. Dat heeft goed geholpen: dit jaar eten wij meer boerenkool dan de rupsen. En dat is wel eens anders geweest.

Als de kinderen bij ons komen eten dan eten we natuurlijk stamppot boerenkool.
Er staat nog zat ‘in de tuun’!

Reageren

20 januari: Media-hype

Door Ada

Op 20 januari 2015

In Alledag

Gisteren was het Blue Monday. De nekharen gaan me al recht overeind staan als ik de eerste aankondigingen hoor. Wat een gezeur ieder jaar weer.

De radio- en tv-programma’s buitelden weer over elkaar heen en allemaal hadden ze wel iets te mekkeren over Blue Monday. Vanmorgen las ik een artikel op Nu.nl dat het oeverloze gezwam van gisteren helemaal goed maakte.
“Blue Monday: samen houden we het fenomeen in stand” stond er boven.
Volgens geluksonderzoeker Ad Bergsma is het allemaal flauwekul. “Het is in de hoofden van mensen gaan zitten en elk jaar wordt het sterker gemaakt” zegt hij er over.
Klik voor het hele artikel op deze link >>>> Je vindt de tekst ook onder ‘lees verder’.

Reageren

18 januari: Water & Wijn

Door Ada

Op 18 januari 2015

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Zondag vandaag. De cantorij werkte vanmorgen mee aan de kerkdienst in de Catharinakerk. Daar zijn we een groot deel van de ochtend zoet mee. Half 8 wekker, half 9 verzamelen en inzingen, 9 uur koffie, (breipatroon besproken) half 10 aanvang van de viering. ‘ De bruiloft te Kana’ (lezen: zie >>> voor dit gedeelte uit de basisbijbel) was vanmorgen het onderwerp: Jezus verandert water in wijn. Wij zongen o.a. het lied ‘Wij willen de bruiloftsgasten zijn’. (zie 9 januari). Het lied ging vanmorgen helemaal goed!

Midden onder de preek werd een gemeentelid onwel. De koster belde een ambulance en andere omstanders legden haar op een rij stoelen en er werd een flesje water gebracht. Gelukkig kwam ze na een minuut of vijf weer bij en kon ze zelf naar de ambulance lopen.

Maar dan ben je echt even uit het verhaal ….. waar ging het ook maar weer over? O ja. De wijn was op. De dominee deed een manmoedige poging om de draad weer op te pakken, maar gaf na twee zinnen toe dat dat niet echt meer wilde lukken. Hij sloot af met de essentie van zijn verhaal: Jezus veranderde water in wijn, maar de dienaren zorgden dat er water in de kruiken kwam. Wij als dienaren hoeven dus geen wonderen te verrichten, we hoeven alleen maar te zorgen dat er voldoende water voorhanden is: omzien naar elkaar, luisterende oren bieden en je handen laten wapperen.

Aan het eind van de viering kwam de koster even zeggen dat mevrouw S. niet naar het ziekenhuis was gegaan, maar dat ze gewoon naar huis mocht.

Na afloop zei iemand daarover: “Die kan dus vandaag gewoon een glaasje wijn drinken. Want we moeten het leven ook vooral vieren!”

Vanmiddag was er een nieuwjaarsbijeenkomst voor leden van de wijk Noord van onze PKN-gemeente. En blijft het in de kerk vaak bij één slokje wijn, vanmiddag dronken we een heel glas.
Twee zelfs.
Op het leven!

Reageren

16 januari: Het Lieversche diepje wordt ‘La Lac du Lieveren’

Door Ada

Op 16 januari 2015

In Alledag

Als het zoveel en zo langdurig heeft geregend als in de afgelopen week, dan is het altijd interessant om naar vanuit Roden naar Lieveren te fietsen om eens te kijken hoe breed het kleine stroompje ‘het Lieversche diepje’ is geworden.
Vanmiddag ben ik met Gerard op de fiets gestapt en hebben wij ‘het rondje rivier’ gefietst.
We zoeken dan verschillende plekken op waar we de beek even kunnen zien. Bij de brug bij de Weehorst stond het water wel hoog, maar waren er nog geen overstromingen. Dat was wel anders bij de vistrappen in het Sterrenbos: daar was al een mooi meertje ontstaan.
Vervolgens fietsten we naar het uitkijkpunt bij de dikke boom. Daar was het water al helemaal uitgewaaierd over de weilanden en stonden grote stukken land onder water.

Het meest fascinerend was de aanblik van de rivier tussen Langelo en Lieveren, daar waar in 2013 nog vistrappen waren. Daar had men in de vorige eeuw de beek gekanaliseerd en met dijken omgeven, maar de afgelopen zomer is men begonnen met de herinrichting van het beekdal en heeft het beekje weer z’n natuurlijke loop gekregen. Het riviertje kronkelde in het najaar wat miezerig door het nieuw aangelegde landschap. De rivierbedding werd door het meanderen honderden meters langer en het riviertje werd daar wel wat mager van….

Daar was vandaag helemaal niets meer van te zien! Het was één grote watervlakte. De foto hieronder is genomen op de nieuwe fietsbrug bij Alteveer.

In het midden van het ontstane meer zie je een gladde baan, daar zit de bedding van de rivier en daar stroomt het water het hardst.

Denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan.

Denkend aan Drenthe zie ik een kronkelig beekje langzaam in een meer overgaan.

Reageren

14 januari: “Eenvoudig leven” van Teuni

Door Ada

Op 14 januari 2015

In Alledag

Gisteren kreeg ik een leuke reactie op dit blog, een collega die het bonenrecept had uitgeprobeerd.
“Heb je nou zelf ook favoriete blogs waar je altijd op kijkt?” vroeg ze.
Jazeker. Er is één weblog waar dat van mij een beetje op lijkt en dat ik erg leuk vind. Het werd me aangeraden door iemand van de kerk die op bezoek kwam naar aanleiding van mijn infarct en zij attendeerde mij hierop. Het wordt bijgehouden door Teunie, een moeder van 10(!) kinderen en het heet ‘eenvoudig leven’>>> met als ondertitel ‘consuminderen met kinderen’. Het kreeg landelijke bekendheid toen ze opeens stopte met haar blogactiviteiten. Een goede vriend had tegen haar gezegd dat ze maar beter kon stoppen met dat dagelijkse blog en dat ze die tijd beter aan haar kinderen kon besteden.
Er volgde een lawine van reacties, het werd zelfs opgepakt door de landelijk pers. Zoek maar eens via google op ‘teunie eenvoudig leven’, dan kun je lezen wat er destijds allemaal werd geschreven over haar en haar weblog.

Gelukkig heeft Teunie haar schrijfactiviteiten weer opgepakt en kunnen we genieten van haar verhalen. Ze geeft een inkijkje in haar drukke bestaan en geeft allerlei adviezen en tips over het huishouden, hoe je eenvoudiger kunt leven en ze vertelt hoe ze haar dagen vult.

Op dinsdag 6 januari had ze een bijdrage met als titel “ik zit thuis’. Dat vond ik zo herkenbaar. Ook ik heb vijftien jaar geen betaald werk gehad omdat ik thuis wilde zijn voor de kinderen en maakte mij als vrijwilliger nuttig voor kerk, ouderraad, koor, noem het allemaal maar op. Maar als je geen betaald werk hebt ‘zit je thuis’.
Maandag 12 januari beschreef ze het nut van het hebben van routine in je huishouden. Ook dat kan ik volmondig beamen. Het bijhouden van je huishouden is noodzakelijk maar erg vervelend. Daarom heb ik al vanaf het begin van ons huwelijk vaste dagen waarop ik de dingen doe. Als het ‘vaste ding’ klaar is mag ik wat leuks gaan doen. Keuze genoeg……

‘Eenvoudig leven’ is voor mij van toegevoegde waarde. Die goede vriend die haar adviseerde om te stoppen mag zich dus in het vervolg alleen met z’n eigen zaken bemoeien. Laat Teunie maar lekker bloggen!

Reageren

12 januari: Indrukwekkend: breekbaar en toch krachtig!

Door Ada

Op 12 januari 2015

In Kerk & gemeente

Gisteravond ging ik naar een viering in de Catharinakerk van onze PKN-gemeente Roden-Roderwolde. Het thema was: jij bent waardevol. Aan deze viering werd meegewerkt door Marieke van Lingen. Zij zong een aantal liederen en ze begeleidde zichzelf op gitaar. Ademloos heb ik zitten luisteren: wat een mooie stem. Breekbaar en toch krachtig.
Marieke had zelf gedichten geschreven en die op muziek gezet. De aanleiding daarvoor was haar bezoek aan Rwanda vorig jaar. Zij was te gast bij Mwana Ukundwa, een partnerorganisatie van Kerk in Actie, die kinderen en jongeren in de Rwandese samenleving een kans geeft om zichzelf te ontwikkelen. Haar gastmoeder in Rwanda was Solange, die Marieke recht in het hart raakte. Solange verloor als 10-jarig meisje bijna haar hele familie aan de genocide van 1994. Tien jaar lang leefde ze zonder hoop. Tot ze op een dag iemand vergaf. Ze begon weer te leven en lief te hebben. Dankzij de kracht die ze vond in haar geloof, kon zij uiteindelijk iedereen die haar onrecht gedaan had vergeven. Solange’s liefde en kracht inspireerden Marieke om muziek te schrijven. Ze heeft 10 liedjes op een CD gezet. De opbrengst daarvan komt volledig ten goede aan Mwana Ukundwa >>>. Met deze liedjes wil Marieke ook Solange’s levenshouding onder de aandacht brengen: “Wij zijn waardevol en wij zijn één.”
Na de afgelopen week met de afschuwelijke aanslagen in Parijs deed deze dienst de balans weer even de andere kant op slaan.

Voor wie het heeft gemist: de viering is in zijn geheel terug te beluisteren via Kerkomroep >>>. Daar vul je als plaatsnaam Roden in en kies je voor ‘Catharinakerk’ en dan op 11-01-2015, 18:43 uur.

Marieke heeft ook twee liedjes van de CD op You Tube gezet , klik hier >>>> om “Geloof’ te beluisteren, één van de liedjes van haar CD ‘Verbonden door liefde’.

Reageren

11 januari: Back to normal

Door Ada

Op 11 januari 2015

In Alledag

Afgelopen week ben ik weer begonnen met werken. De laatste hobbel is genomen: back to normal. Begin december zag ik er tegenop om weer naar het werk te gaan. In 2009 had ik ook een infarct gehad en destijds kostte het me heel veel energie om heel vaak het hele verhaal te vertellen. De emoties zitten dan nog erg aan de oppervlakte en het onbegrip straalde de collega’s soms de ogen uit.
Een paar voorbeelden: Is er dan niks aan te doen? Moet je dan wel zover fietsen? Ben je dan niet bang dat het terugkomt? Is het wel gezond om zoveel medicijnen te slikken?
Als je mentaal nog niet zo stabiel bent wordt je daar onzeker en moe van.

De mevrouw waarmee ik nu gesprekken voer om mij mentaal te ondersteunen adviseerde mij om een mail aan de collega’s te sturen waarin ik uitleg wat er is gebeurd, wat de vaatziekte doet en dat ik alle zeilen moet bijzetten om het gewone leven te leven. Dat het praten over het infarct en de nasleep ervan me nog steeds emotioneert. Maar dat ik niet als een schim door het gebouw loop en gewoon aanspreekbaar ben.

Het bericht leverde een wolk aan lieve reacties op. Allemaal via de mail. Er waren zelfs collega’s die de mail hadden doorgestuurd naar anderen met de opmerking: “Weet je ’t ook even. Dus niet bellen of er over zeuren.”
Het heeft echt prima gewerkt.
Net als ik de afgelopen week.
Prima gewerkt!

Reageren