Categorie: Alledag Pagina 299 van 302

14 januari: “Eenvoudig leven” van Teuni

Door Ada

Op 14 januari 2015

Gisteren kreeg ik een leuke reactie op dit blog, een collega die het bonenrecept had uitgeprobeerd.
“Heb je nou zelf ook favoriete blogs waar je altijd op kijkt?” vroeg ze.
Jazeker. Er is één weblog waar dat van mij een beetje op lijkt en dat ik erg leuk vind. Het werd me aangeraden door iemand van de kerk die op bezoek kwam naar aanleiding van mijn infarct en zij attendeerde mij hierop. Het wordt bijgehouden door Teunie, een moeder van 10(!) kinderen en het heet ‘eenvoudig leven’>>> met als ondertitel ‘consuminderen met kinderen’. Het kreeg landelijke bekendheid toen ze opeens stopte met haar blogactiviteiten. Een goede vriend had tegen haar gezegd dat ze maar beter kon stoppen met dat dagelijkse blog en dat ze die tijd beter aan haar kinderen kon besteden.
Er volgde een lawine van reacties, het werd zelfs opgepakt door de landelijk pers. Zoek maar eens via google op ‘teunie eenvoudig leven’, dan kun je lezen wat er destijds allemaal werd geschreven over haar en haar weblog.

Gelukkig heeft Teunie haar schrijfactiviteiten weer opgepakt en kunnen we genieten van haar verhalen. Ze geeft een inkijkje in haar drukke bestaan en geeft allerlei adviezen en tips over het huishouden, hoe je eenvoudiger kunt leven en ze vertelt hoe ze haar dagen vult.

Op dinsdag 6 januari had ze een bijdrage met als titel “ik zit thuis’. Dat vond ik zo herkenbaar. Ook ik heb vijftien jaar geen betaald werk gehad omdat ik thuis wilde zijn voor de kinderen en maakte mij als vrijwilliger nuttig voor kerk, ouderraad, koor, noem het allemaal maar op. Maar als je geen betaald werk hebt ‘zit je thuis’.
Maandag 12 januari beschreef ze het nut van het hebben van routine in je huishouden. Ook dat kan ik volmondig beamen. Het bijhouden van je huishouden is noodzakelijk maar erg vervelend. Daarom heb ik al vanaf het begin van ons huwelijk vaste dagen waarop ik de dingen doe. Als het ‘vaste ding’ klaar is mag ik wat leuks gaan doen. Keuze genoeg……

‘Eenvoudig leven’ is voor mij van toegevoegde waarde. Die goede vriend die haar adviseerde om te stoppen mag zich dus in het vervolg alleen met z’n eigen zaken bemoeien. Laat Teunie maar lekker bloggen!

Reageren

12 januari: Indrukwekkend: breekbaar en toch krachtig!

Door Ada

Op 12 januari 2015

In Kerk & gemeente

Gisteravond ging ik naar een viering in de Catharinakerk van onze PKN-gemeente Roden-Roderwolde. Het thema was: jij bent waardevol. Aan deze viering werd meegewerkt door Marieke van Lingen. Zij zong een aantal liederen en ze begeleidde zichzelf op gitaar. Ademloos heb ik zitten luisteren: wat een mooie stem. Breekbaar en toch krachtig.
Marieke had zelf gedichten geschreven en die op muziek gezet. De aanleiding daarvoor was haar bezoek aan Rwanda vorig jaar. Zij was te gast bij Mwana Ukundwa, een partnerorganisatie van Kerk in Actie, die kinderen en jongeren in de Rwandese samenleving een kans geeft om zichzelf te ontwikkelen. Haar gastmoeder in Rwanda was Solange, die Marieke recht in het hart raakte. Solange verloor als 10-jarig meisje bijna haar hele familie aan de genocide van 1994. Tien jaar lang leefde ze zonder hoop. Tot ze op een dag iemand vergaf. Ze begon weer te leven en lief te hebben. Dankzij de kracht die ze vond in haar geloof, kon zij uiteindelijk iedereen die haar onrecht gedaan had vergeven. Solange’s liefde en kracht inspireerden Marieke om muziek te schrijven. Ze heeft 10 liedjes op een CD gezet. De opbrengst daarvan komt volledig ten goede aan Mwana Ukundwa >>>. Met deze liedjes wil Marieke ook Solange’s levenshouding onder de aandacht brengen: “Wij zijn waardevol en wij zijn één.”
Na de afgelopen week met de afschuwelijke aanslagen in Parijs deed deze dienst de balans weer even de andere kant op slaan.

Voor wie het heeft gemist: de viering is in zijn geheel terug te beluisteren via Kerkomroep >>>. Daar vul je als plaatsnaam Roden in en kies je voor ‘Catharinakerk’ en dan op 11-01-2015, 18:43 uur.

Marieke heeft ook twee liedjes van de CD op You Tube gezet , klik hier >>>> om “Geloof’ te beluisteren, één van de liedjes van haar CD ‘Verbonden door liefde’.

Reageren

11 januari: Back to normal

Door Ada

Op 11 januari 2015

In Alledag

Afgelopen week ben ik weer begonnen met werken. De laatste hobbel is genomen: back to normal. Begin december zag ik er tegenop om weer naar het werk te gaan. In 2009 had ik ook een infarct gehad en destijds kostte het me heel veel energie om heel vaak het hele verhaal te vertellen. De emoties zitten dan nog erg aan de oppervlakte en het onbegrip straalde de collega’s soms de ogen uit.
Een paar voorbeelden: Is er dan niks aan te doen? Moet je dan wel zover fietsen? Ben je dan niet bang dat het terugkomt? Is het wel gezond om zoveel medicijnen te slikken?
Als je mentaal nog niet zo stabiel bent wordt je daar onzeker en moe van.

De mevrouw waarmee ik nu gesprekken voer om mij mentaal te ondersteunen adviseerde mij om een mail aan de collega’s te sturen waarin ik uitleg wat er is gebeurd, wat de vaatziekte doet en dat ik alle zeilen moet bijzetten om het gewone leven te leven. Dat het praten over het infarct en de nasleep ervan me nog steeds emotioneert. Maar dat ik niet als een schim door het gebouw loop en gewoon aanspreekbaar ben.

Het bericht leverde een wolk aan lieve reacties op. Allemaal via de mail. Er waren zelfs collega’s die de mail hadden doorgestuurd naar anderen met de opmerking: “Weet je ’t ook even. Dus niet bellen of er over zeuren.”
Het heeft echt prima gewerkt.
Net als ik de afgelopen week.
Prima gewerkt!

Reageren

10 januari: Niet koken!

Door Ada

Op 10 januari 2015

In Alledag, Koken & bakken

In de categorie koken deze keer een soort recensie. Wij hadden ‘ Avondje uit’-vouchers van de Jumbo en wilden ergens uit eten. De locaties in ons dorp waren al vol en zo kwamen wij terecht bij Perron 3 in Tynaarlo. Hermus & Zandstra van het Dagblad vh Noorden hadden hier heerlijk gegeten en dit zeer positief beschreven. Hun column hing levensgroot in de ontvangstruimte.

Wij zijn verwend gisteravond. Het was allemaal heerlijk! Als amuse kregen we een gamba-kroketje (van het huis), er was een lekkere salade met gerookte zalm, Drentse mosterdsoep met spekjes en ons hoofdgerecht (Gerard varkenshaas en ik zalm) ging vergezeld van veel soorten groente en eigengemaakte rabarber. Heel verrassend: in de rabarber zaten veel lekkere vruchten (kersen, ananas) en was heerlijk fris. Gaan we thuis ook een keer doen.

Voor mij was het toen wel genoeg. Ik nam nog een kop koffie, waar ik dan weer een luxe chocolaatje bij kreeg. Gerard nam vanilleijs met warme kersen en slagroom. Let wel: ECHTE SLAGROOM. Dus niet uit een spuitbus.
“Van mij kreg e een 10!” verzuchtte Gerard.

De eigenaar was uiterst voorkomend en bijzonder vriendelijk. Die gaan wij nog wel eens weer opzoeken. Hoef ik niet te koken….!

Reageren

3 januari: Hier kom ik weg

Door Ada

Op 3 januari 2015

In Streektaol

Dizze keer een bijdrage in mien moedertaal: het Drents. Iederiene die ons een beetie kent wet dat wij goed Nederlands praot, maor under mekaar praot wij onze eigen streektaol. Dat is de taal die het dichtst bij oons hart lig. Toen mien va overleed hebt mien breur en ik tiedens de rouwdienst het verhaal van zien leven in het Drents veurlezen. Mien va schakelde namelijk onmiddellijk over op streektaol as e ok maor enigszins vermoedde dat zien gesprekspartner Grunneger, Twent, Drent of Achterhoeker was. ‘ Wij bint Nedersaksen under mekaar’ was een favoriete uutdrukking van hum.

Toen ik op de HAVO in Assen zat was het Drents opiens een ding. Op de legere schoele preuten wij as kiender allemaole Drents met mekaar, allent de mister preut Hollands.
Op de MAVO in Smilde kun ok iederiene zien eigen streektaol praoten (Fries, Maleis (Molukkers), Drents) zunder dat daor moeilijk over daon weur deur de leerkrachten. In Assen was dat aans. D’r was daor zölfs een leraar Nederlands die het bestun um in de pauze, toen wij zaten te klaoverjassen, tegen oons te zeggen: “Praat eens gewoon Nederlands man, altijd dat achterlijke plattelands!” Ik was tot op het bot beledigd. Ik schreef een vlammend betoog in de vorm van een opstel en kreeg een 9. “Maar ik ben het niet met je eens!” stun d’r under.

De Drent is van nature een ‘kat-uut -de-boom’-kieker. Eerst maor eem ofwachten of het wat is. En as de rest van Nederland vun dat Drenthe en drents wat minderwaardig was, dan gung een Drent daor vaak niet tegen in. ‘Misschien he’j wal een beetie geliek….’
Maor inmiddels weit d’r een aandere wiend. Daniel Lohues uut Erica begunde met Skik in het Drents te zingen en is uutgruid tot een nationaal bekende zanger. Hij leerde oons um trots te wezen op onze afkomst en op het Nedersaksisch. Hij schref prachtige teksten en maakt hiele mooie muziek. Wij gaot altied naor zien veurstellings en hebt dan een geweldige aomnd. Via dizze link kom ie op ‘Hier kom ik weg’ >>>, een lied dat de lading volledig dekt.
Die gruuntesoep met worst waor as hij over zingt kreegn wij vrogger ok bij oma. Met maggiplant. Wat Lohues bezingt en vertelt is veur oons allemoal hiel herkenbaar. Wij bint wies met hum!

Die leraar Nederlands kwam ik tot mien stomme verbaozing later tegen in een streektaoldienst in Rolde waor Gerard en ik zungen. Nao de dienst zöchten we mekaar op en bij een kop kovvie vertelde hij dat e d’r achter kommen was dat e zich vergist had. Voortschrijdend inzicht.
Waren wij ’t nao dartig jaor toch iens.

Reageren

2 januari: Traditie & iets nieuws!

Door Ada

Op 2 januari 2015

In Alledag

11 jaar geleden is op deze dag mijn neef Cor geboren, zoon van mijn broer. Vandaag was hij dus jarig. Ik weet nog dat we elf jaar geleden heel blij waren dat het kindje niet met Kerst of met Oud&Nieuw werd geboren. Dan was het ook goed geweest natuurlijk, maar dit is beter.

De jaarwisseling staat in onze familie bol van de tradities en die kunnen met een verjaardag op 2 januari gewoon doorgaan. Op nieuwjaarsjaardag ontmoeten wij namelijk onze naaste familie. ’s Morgens de familie Vrieswijk bij mijn moeder en ’s middags de familie Waninge bij Gerard’s zus in de kantine van hun camping. We bespreken hoe de oudejaarsavond was, wat Youp nu weer allemaal heeft gezegd, wat we daar van vonden, wat er in het dorp is gebeurd en van wat voor ongelukken we hebben gehoord. Dit alles onder het genot van een hapje en een drankje. Need I say more?

Mijn eigen traditie is dat ik op 2 januari het huis ontdoe van kerstversiering, de kerstbomen ‘ontmantel’ en de kerstzooi weer voor een jaar op de zolder parkeer. Stofzuiger d’r door, opgeruimd staat netjes. Maar dan is het zo kaal hé? Vanmiddag heb ik iets nieuws bedacht voor het raam. Ik had nog wat van die kleine witte-wijn-flesjes van de Jumbo. De etiketten heb ik er af geweekt en ik heb wat lange stengels skimmia van de struik uit de tuin geplukt.

Vanmiddag zagen we dus de familie Vrieswijk weer, dit keer met mijn broers ‘kouwe kant’. Er is geen sprake van kou op zo’n middag: we heffen samen het glas op de verjaardag én op het nieuwe jaar en hebben het ook met deze schoonfamilie erg gezellig!

Reageren

1 januari 2015: Website PKN Roden-Roderwolde

Door Ada

Op 1 januari 2015

In Alledag

Dit blog heb ik in augustus 2014 in het leven geroepen om iets te vertellen over de dingen waar ik me graag mee bezig houd: handwerken, muziek, geschiedenis, lezen, koken, en bloemen. Ik had me voorgenomen om het weblog iedere dag bij te houden en tot nu toe is me dat redelijk gelukt. Ook heb ik altijd nog ‘stof tot schrijven’ gehad, er gebeurt iedere dag eigenlijk wel iets wat ik onder één van de rubrieken weg kan schrijven. Het lezerspubliek (heb ik gemerkt) bestaat voornamelijk uit mensen uit mijn sociale netwerken: familie, vrienden, collega’s en mensen die me kennen vanuit het kerkelijk gebeuren. Eén van mijn liefhebberijen staat niet onder een rubriek en dat is ‘computeren’. Nieuws bijhouden, mailen, spelletjes doen, de computer maakt een vast onderdeel uit van mijn bestaan.

Een aantal jaren geleden werd ik gevraagd of ik wilde meedraaien in de ‘Website-werkgroep’ en of ik webmaster wilde worden van de website van onze PKN-gemeente. Na een korte ‘stageperiode’ (ik werd ingewerkt door Zwanny, waarmee ik nu al jaren deze duobaan heb) mocht ik meedraaien en sindsdien zorg ik dat de site up-to-date is voor wat betreft de kerkdiensten van de eerstvolgende zondag. Iedere zondagavond als Gerard Studio Sport kijkt ga ik er even een half uurtje voor zitten en vul de gegevens van de eerstvolgende zondag in. Eén van de predikanten zit ook in de werkgroep. Hij is heel handig met computers/website’s en hij bemoeit zich vooral met de opbouw van de site en de ingewikkelde achtergronddingen.

Van het meedraaien in de werkgroep en het bijhouden van de site heb ik de laatste jaren veel geleerd. Je wordt handiger in het omgaan met je computer en het bijhouden van dit weblog heb ik aangedurfd omdat ik al zoveel ervaring had met de PKN-site. We zijn als werkgroep erg trots op ons product. Hierbij geef ik de link naar ‘onze’ site PKN Roden-Roderwolde >>>> De site is up-to-date en wordt steeds meer gebruikt door de gemeenteleden; soms voor het opzoeken van bepaalde gegevens, maar soms (en steeds vaker) voor een verslag van een activiteit en de prachtige foto’s ervan. De cantorij (die ik al vaker heb genoemd in mijn verhalen) heeft ook een eigen pagina op de site. Als werkgroep staan we open voor reacties en de mening van anderen, dus wil je iets zeggen of valt je iets op dat eigenlijk anders zou moeten: meld het ons!

Gisteren kreeg ik een mailtje van werkgroep collega Zwanny dat ze een link naar mijn weblog op de site had gezet onder de rubriek ‘Mijn hobby’. Ik voel me vereerd.

Reageren

29 december: Roder Boekenmarkt

Door Ada

Op 29 december 2014

In Alledag, Lezen

In Roden organiseert de stichting Roder Boekenmarkt >>> al jaren een tweede hands boekenmarkt. Dat is inmiddels uitgegroeid tot een mega-evenement, dat duizenden euro’s oplevert voor de Ghana werkgroep en de werkgroep Kinderen van Tsjernobyl Roden-Leek. Het spektakel wordt helemaal georganiseerd door vrijwilligers en ik sla geen jaar over. In de zomer verzamel ik de boeken die wat mij betreft wel weg kunnen en in het najaar breng ik ze naar het ‘inleververzamelpunt’ in de bibliotheek.

Net als de Top 2000 hoort de boekenmarkt al helemaal bij het eindejaarsgevoel. Naast het rommelen in oude boeken en het zoeken naar ‘de speld in de hooiberg’ is het sociale aspect ook van groot belang. Er zijn altijd massa’s bekenden dus het is sowieso altijd erg gezellig. Af en toe vind ik een juweeltje. Twee jaar geleden kocht ik het accordeonboek ‘Harmonica Perlen’ uit 1929. Inmiddels kan ik er wat nummers uit spelen.

Op zaterdagmiddag 27 december fietste ik richting Nieuw-Roden, waar de boekenmarkt dit jaar werd gehouden in de Meester de Vries-school. En weer had ik geluk: ik vond een koor-partituur van de Matthäus-passion van J.S. Bach. Daar was ik al een aantal jaren naar op zoek. In 2013 en 2014 heb ik meegedaan met de “Matthäus-scratch-dag” in Roderwolde, met een map vol kopieën. Nu heb ik ook zo’n mooi groen boekje! Voor € 1,20…

Op 4 oktober vertelde ik al over mijn liefde voor vorstenhuizen, dus ik snuffel ook altijd even bij de fotoboeken over de Royals. Nu vond ik een nagelnieuw fotoboek over het leven van Prinses Diana en een biografie van Juliana. Daar ga ik iemand in de familie blij mee maken.

Reageren

25 december: Pieter

Door Ada

Op 25 december 2014

In Lezen, Streektaol

Op deze Eerste kerstdag deel ik op mijn weblog een kerstverhaal dat ik heb geschreven voor een schrijfwedstrijd van stichting “Drentse Taol”. Helaas won ik niets met die wedstrijd. In het jaar na de wedstrijd werd ik gebeld door een meneer van “Drentse Taol.” Ze wilden een winterboek uitgeven en vroegen of ik toestemming gaf om mijn verhaal te plaatsen.
Het boek is in 2011 uitgekomen. Het verhaal gebruikte ik altijd als wij ergens zongen met kerst. Het is namelijk echt gebeurd, maar niet in de setting waarin ik het heb geschreven. Het was altijd ‘mijn verhaal’, maar na publicatie is het van iedereen. Laatst op de cantorij vertelde een sopraan dat ze het verhaal die morgen had gehoord bij de laatste les van het gymnastiekclubje.
En een mevrouw uit mijn vroegere woonplaats vertelde dat ze het verhaal al heel vaak had voorgelezen en dat het altijd een groot succes was.
Voor wie denkt “dat is Drents, dat kan ik niet lezen”: probeer het eens. Drents is een erg toegankelijke taal, het valt echt reuze mee.
Maar als het moet worden voorgelezen moet je wel een echte Drent hebben; ik hou me aanbevolen.

Karstgedachte

In een klein dörpie in Drenthe was het bijna karst.
De heufdmister van de plaotselijke Legere Schoele haar bedacht dat de kiender van groep acht dit jaor het kerstspel op 1e Kerstdag wal können verzörgen.
Al weken van te veuren was de hiele klasse d’r slim drok met.
Eerst natuurlijk al met de rolverdieling: alle wichter wollen Maria wezen alle jongens Jozef. Over Maria was iederiene het al gauw iens: dat mus Fatima worden, een mooi Oosters uutziend wichie met grote bruune kiekers en lang donker haor.

Pieter wol graag Jozef worden. Maor dat was een beetien lastig bij Pieter, want hij kun niet zo goed leren. Hij was wat ‘achterlijk’ zoas de luu dat vroeger zeeden. En de hiele lappen tekst die Jozef mus zeggen, nee, dat was veur Pieter niet weglegd. Maor mister kun het ok niet over zien hart verkriegen um hum ‘ezel’ te loaten speulen, dat was toch ok al wat……
Nao hiel wat gewik en geweeg waren ze d’r uut: Jeroen weur Jozef, twee wichter en ien jong weuren de wiezen, d’r was een groep herders en een groep engelen (dat waren netuurlijk de kiender die goed zingen kunnen…) en Pieter weur de herbergier.
Hij huufde maor ien zin te onthollen: “Nee, d’r is gien plek in dizze harbarg, wij zit vol!” Mister dacht dat Pieter dat nog wal zul redden. En dat was ok zo. En wies dat e was met zien rol! Hij was de herbergier!

In de weken daorna was de klas bijna elke dag wel even an’t rippeteren met het kerstspel. De kiender mussen thuus de rol uut de kop leren, de vassies weurden instudeerd en de zak met olle kleren kwam op de kop om te kieken of d’r nog herder-kleren waren. Pieter was een prachtige herbergier. Hij kreeg een kussen under zien jasse en een oale musse van zien opa op. En iedere keer bij ’t rippeteren was ‘t weer spannend of Pieter zien zin d’r beetie goed uutkreeg. Maor ja man, het gung iedere keer goed! Soms wat hakkelig, soms mus mister hum een beetie helpen, maor het kwam d’r altied uut:”Nee, d’r is gien plek in dizze harbarg, wij zit vol!”
En hoe dichter het bij de 1e karstdag kwam, hoe drokker de kiender in de klas weuren. En Pieter weur aal zenuwachtiger….

En toen was het eindelijk karstfeest. De karke zat ofgeladen vol en groep acht was hielemaol klaor veur het kerstspel.
Maria en Jozef gungen met de ezel op pad, in de coulissen stunnen de herders en de engelen al te wachten en op het podium, achter de deur van de herberg in Bethlehem, stun Pieter. Hij had het haost niet meer van de spanning. Mister stun in de coulissen, klaor um Pieter de tekst in ’t oor te flustern as hij het van de zenuwen niet meer wus.
Jozef en Maria kwamen bij de harbarg en klopten an de deure. Pieter deu de deure lös en luusterde naor het verhaal van Jozef.
Jeroen en Fatima speulden heur rol vol overgave. Hartverscheurend vertelde Jeroen over de barre tocht vanuut Nazareth en over die arme Maria die ’t zo zwaor haar…..Fatima knipperde nog ies mit heur broene ogen en Pieter vergat ter plekke dat het maor een toneelstuk was. Hij kun de ellende van Jozef en Maria niet anzien, deu de deure wat wieder lös en zee: “Nou, kom’t d’r dan toch maor eem in……”

Ie begriept met mekaar wal dat de dominee op dat karstfeest niet lang huufde te preken. De karstgedachte was wal duudelijk.

Ada Waninge-Vrieswijk
Roden

Reageren

24 december: Versierselen

Door Ada

Op 24 december 2014

In Alledag

De term ‘Malle Pietje’ viel al eens toen ik vertelde over alle kerstbakjes-spulletjes die ik door de jaren heen verzameld heb.
kerstmannetje Ook voor wat betreft kerstversiering voor

kaboutertje

in de boom kan ik moeilijk wat weggooien. Bij ons hangen nog handwerkjes in de boom die we vroeger ooit eens kregen van een juf van de basisschool van onze kinderen. Of van een creatieve ouderling die bij wijze van kerstgroet kaboutertjes maakte. Het is maar goed dat er zo af en toe wat kapot valt, want ik kan moeilijk iets weggooien.

Bokaal met stoffen ballen

Twee jaar geleden deden Carlijn en ik mee aan de workshop “Kerstversiering maken van waardeloos materiaal in ‘Het Goed’ (tweede handspullen winkel)’. Ik koos voor een stuk oud groen gordijn met witte, zwarte en rode strepen. Je omwikkelde een plastic bal met die stof, deed er een elastiekje om en knipte de overige stof eraf. Om het ‘stompje’ deed je dan een strik van rood lint. Of een stukje zilveren glitterslinger. Of kralen. Het effect was verbluffend. Hiernaast een foto van een glazen bokaal die ik dit jaar heb gevuld met o.a. stoffen ballen: de beschreven ‘gordijn-ballen’ liggen onderin.

Reageren