Als er bij ons in de familie- of vriendenkring een kindje wordt geboren (en dat gebeurt nog al eens met zo’n grote familie) dan brei ik altijd zelf een truitje in de maat van 1 jaar. Dat maak ik van die lekkere zachte katoen gemengd met wol, zodat je zeker weet dat het niet prikt. 
Als het kindje niet een te lange naam heeft, borduur ik aan de voorkant de naam erop. Paar leuke knoopjes erop en je hebt een persoonlijk kraamkadootje . Omdat ik zelf erg van het (voor)lezen ben, krijgt het ouderpaar van ons daarbij altijd een prentenboek. Het liefst “Monkie”, dat is een prentenboek zonder woorden dat heel handig is als men het kind meertalig of met een streektaal wil opvoeden. Is dat niet voorradig, dan is “Het mooiste visje van de zee” een prima alternatief: een boekje met als achterliggende gedachte: als je deelt wordt het meer.
Categorie: Handwerken
Toen Carlijn in Leeuwarden ‘op kamers’ ging nam ze een oude bureaustoel mee met rode bekleding, maar er zaten vlekken op en er zat een lelijk gat in. Kon ik daar niet iets omheen bedenken? 
Het handige aan werken met Granny Square vierkantjes is, dat je je werkstuk zo groot of klein kunt maken als je zelf wilt. Van aan elkaar genaaide Granny Squares (om elk vierkantje een randje zwarte vasten haken) maakte ik een soort hoes. De twee onderdelen maakte ik zo dat ze ruim over de stoeldelen vielen. Om de lappen haakte ik een rand stokjes met om de vier stokjes een gaatje. Daar kon ik een gehaakt koordje doorheen trekken en onder en achter het stoeldeel bij elkaar trekken en vaststrikken (of knopen).
De stoel doet al meer dan een jaar dienst. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat je de hoes wel af en toe even weer goed strak moet trekken, omdat de stof door het gebruik wel wat uitlubbert. Maar….. even wassen en het is weer als nieuw.
Vandaag gedenken we de geboortedag van mijn vader. Een goed moment om het te hebben over een familiestamboom. Heel lang heb ik gezocht naar een goed borduurpatroon voor een familiestamboom. Die vond ik niet. Daarom heb ik er zelf één bedacht. Van de bibliotheek heb ik boeken geleend met kruissteek-patroontjes en ik koos voor het onderwerp ‘fruit’. Daarna heb ik ruitjespapier aan elkaar geplakt en gekeken hoeveel namen ik er op wilde hebben en uitgetekend hoe het dan uit kwam te zien. De vergrootte, gekopiëerde patroontjes plakte ik vervolgens op mijn werktekening.
Dat zag er zo uit:
De verschillende fruitgroepjes verbond ik aan elkaar met bruine takjes. Aarbeien kunnen natuurlijk helemaal niet aan bessen vastgroeien, maar je moet het abstract bekijken. Hieronder vind je een detail van de tekening, waar ik de namen ook bij heb uitgetekend.
Op deze stamboom staan Gerard en ik centraal. De vertakking naar beneden gaat naar onze ouders en de volgende vertakking naar beneden gaat naar onze grootouders.
Zo heb je 8 familienamen waarvan onze dochters afstammen.
De vertakking naar boven gaat naar onze drie dochters.
Hiernaast een foto van het eindresultaat in niet-ingelijste vorm. Hij hangt bij ons in de trapopgang.
Als je op de foto’s klikt krijg je een mooie vergroting.
Zoals je een hoesje maakt van gehaakte Granny Square vierkantjes, zo kun je natuurlijk ook vierkantjes breien. Op de foto hiernaast zie je een tas die ik heb gemaakt met allemaal losse vierkantjes. Een leuke manier om eens wat steken uit te proberen. Je moet zorgen dat de vierkantjes ongeveer even groot zijn. Als je resten wol/katoen niet allemaal even dik zijn, kun je dus niet blindelings hetzelfde aantal steken opzetten. Even een proeflapje breien dus. Je kunt ze op verschillende manieren aan elkaar zetten:
– je breit eerst alle lapjes, neemt vervolgens aan een kant van een lapje de steken op. Dan brei je 6 naalden recht. Afhechten. Dan naai je het volgende lapje aan het zwarte randje en neem je langs de tegenovergestelde rand van het lapje de steken weer op. Weer 6 naalden recht breien. Afhechten. Lapje er aan naaien. Nu heb je drie lapjes met twee zwarte lijntjes er tussen. Nu neem je langs de hele bovenrand van deze ‘drie-aan-elkaar’ alle steken op en je breit weer 6 naalden recht.
Dit hele proces doe je nog een keer met drie nieuwe lapjes.
Nu heb je twee ‘drie-aan-elkaar’ die je aan elkaar kunt naaien. De randen om de hele tas heen kun je het gemakkelijkst in één keer er aan zetten.
– Je kunt ook steeds drie lapjes aan elkaar breien met een zwart randje ertussen.
De grootte van de vierkantjes hangt af van de grootte van de tas waar je het omheen wilt maken. Moet je zelf uitproberen. Je kunt nog wat smokkelen met de zwarte randjes die je er omheen breit, maar kijk wel uit dat die niet te fors worden.
Hieronder vind je een foto van nog zo’n tas, nu in een grijs/blauwe variant.
Borduurgaren-resten had ik ook genoeg. Als je zo’n kant-en-klaar borduurpakket maakt, dan hou je altijd heel veel over. Mijn dochters hadden zich ook wel eens gewaagd aan zo’n borduurwerkje, maar die maakten het meestal niet eens af. Hadden ze halverwege iets fout gedaan in het telpatroon en dan klopte het niet meer. Ik vind het zonde om dat dan weg te gooien, dus het kwam allemaal in een plastic 
zak. Van mijn overbuurvrouw kreeg ik toen ze ging verhuizen haar hele voorraad: “Ik doe d’r toch niks meer met.” Toen heb ik alles wat ik had op een bult gegooid en alles op kleur uitgezocht.
Van een smalle reep borduurlinnen heb ik toen een speldenkussen gemaakt met een blauw-paarse voorkant en een groene achterkant. In het midden begonnen en maar gewoon al bordurend bedacht hoe het verder moest. Hij ligt inmiddels standaard op mijn handwerkmand in de kamer. Zo heb ik altijd spelden bij de hand. Heel handig.
e al zolang handwerkt als ik, heb je bergen restjes. Twee grote vuilniszakken vol had ik in de loop van de jaren verzameld. Via internet kwam ik op het idee om die restjes te gebruiken. Ergens in een kast lagen nog wat van die canvas-reclame tasjes, waar ik een soort voering omheen maakte.Die voering maakte ik van ‘Granny squares’, die ik vervolgens aan elkaar naaide tot de gewenste grootte was bereikt. Deze tassen waren een groot succes. Eerst waren ze nogal bont, maar dochter Frea bracht me op het idee om diverse tinten van één kleur te gebruiken. Zij kreeg een groen exemplaar.
Voor een mevrouw die bij mij op de cantorij zit maakte ik een blauwe variant van de tas. Iedere donderdag verschijnt ze nu op het koor met haar ‘Fifty shades of blue’ vol koormuziek.
Al tijden speel ik met de gedachte om zelf een weblog te maken met alles wat ik tot nu toe heb gedaan op het gebied van breien, haken en borduren.
De ‘handwerkgenen’ heb ik geërfd van mijn Oma Vrieswijk. Als klein meisje zat ik aan haar voeten tot vervelens toe haar bolletje garen op te winden, zodat ze mij tenslotte zelf aan het werk zette met een haaknaald en een restje katoen. En ik vond het leuk! Van mij geen verhalen over nare handwerklessen op de lagere school met zweethandjes en vervelende opdrachten, sterker nog: ik keek er naar uit.
Na de lagere school ben ik eigenlijk altijd blijven handwerken. Graag zit ik met een brei- of haakwerkje op de bank te kijken naar een spannende detective. Borduren doe ik graag met een muziekje op de oren, bij voorkeur bij daglicht (50+ hé?) Op lange autoritten zit ik ook vaak wel te breien of te haken (op de passagiersstoel….) en op verjaardagen heb ik altijd iets in mijn handen.
En nu een eigen blog dus. Het is meer voor mezelf dan voor het publiek, het lijkt me leuk om een geïnteresseerde eens naar mijn blog te kunnen verwijzen voor het opdoen van ideeën en om de lol die ik beleef aan het handwerken met gelijkgestemden te kunnen delen.
Hoeveel tijd ik zal hebben om deze blog bij te houden zal moeten blijken, ik zal mijn best doen om regelmatig een bijdrage te plaatsen.
De foto behoeft misschien nog wat uitleg:
In het midden een foto van mijn oma: Aaltje Vrieswijk-Pasveer.
Verder zie je een kleine verzameling van handwerkjes.
-Een gehaakte voering om een canvastasje van resten katoen
-Een babytruitje voor een nieuw neefje in de familie
-Het breiwerk dat ik nu op heb staan (Truus-trui)
-Twee gehaakte pannenlappen: een oude van oma en een nieuwe van mij
(nagehaakt door steken en toeren uit te tellen)
-Een geborduurd geboortetegeltje van één van onze dochters
-Een geborduurde lap met middeleeuwse rand-patronen van restjes garen.
Naschrift.
Dit was het eerste blog dat ik plaatste; toen heette de website nog ‘Handwerken en meer’.
In 2015 stapte ik over naar WordPress. De titel en de lay-out veranderden drastisch en werd het een digitaal tijdschrift met de naam ‘De waarde van de dag’.
In de loop van de jaren heb ik voor deze website steeds een ‘verjaardagsblog’ geschreven, behalve bij de 10e verjaardag in 2024: toen heb ik een tijdschrift uitgegeven!
Hieronder een overzicht.
- 2015: Een nieuwe website 4 september 2015
- 2016: Sharing the joy 14 september 2016
- 2017: Jarig 11 augustus 2017
- 2018: Vier jaar stukjes schrijven 11 augustus
- 2019: Lustrum
- 2020:Er is er één jarig…
- 2021: Verjaardag vergeten
- 2022: De achtste verjaardag.
- 2023: Negen jaar alweer!
- 2024: 10 jaar! Een eigen tijdschrift
- 2025: De 11e verjaardag.