Categorie: Kerk & gemeente Pagina 52 van 58

Kerkdiensten, bijeenkomsten van de PKN-gemeente Roden-Roderwolde

3 maart: Met hart en ziel.

Door Ada

Op 3 maart 2016

Gisteravond had ik mijn huiskamer vol zitten met mensen die ‘met hart en ziel’ wilden zingen. Dat was namelijk de titel van de activiteit die ik verzorgde voor de commissie Toerusting van onze PKN-gemeente. Het zou eigenlijk in De Deel bij de Catharinakerk plaatsvinden, maar zondag hadden zich nog maar 4 mensen opgegeven. Daarom besloot ik het maar bij ons aan de keukentafel te doen.

Maar die keukentafel was te klein! Er kwamen nog 5 anderen die zich niet hadden opgegeven, dus we verhuisden met papieren en gitaar naar de kamer.
Het was heerlijk om te doen. Het is geen geheim dat ik heel erg van zingen hou en gisteravond was ik helemaal in mijn element: liederen uit het nieuwe liedboek, Taizé, van Elly en Rikkert, een paar canons, liederen uit ‘Daar is het daglicht’ en…..ééntje uit de bundel Johannes de Heer.
Op zo’n avond wil ik de mensen graag laten beleven hoe leuk samen zingen kan zijn. Hoe je een eenvoudig lied al snel tweestemmig kan zingen, ook al ben je geen geoefende zanger. Daar komt bij dat zingen goed is voor lichaam en geest; door te zingen wordt de ademhaling gestimuleerd en dat is goed voor de bloedsomloop. Ook het plezier in het zingen werkt stressverlagend. Het is goed voor je hart, je longen en je humeur. Er is nog plaats op onze cantorij.

Het was een mooie avond. En het was echt niet allemaal top-kwaliteit, maar we hebben wel met heel veel plezier samen gezongen, gepraat over liederen, het nieuwe liedboek en over zingen bij een koor. Aan het begin van de avond las ik een bladzijde voor uit “Luister eens even!”, een christelijk boekje voor de jeugd dat ik kreeg toen ik van de Lagere school af ging. Als twaalfjarige was ik onder de indruk van het verhaal ‘Ik kan niet zingen’, dat las ik voor. (Benieuwd naar het verhaal? Zie: Ik kan niet zingen). De essentie is: ga zingen, ook al denk je dat je het niet kan. Maar doe het vooral met hart én ziel!

Reageren

21 februari: Beloftes in plaats van geboden.

Door Ada

Op 21 februari 2016

In Kerk & gemeente

Vanmorgen werkte de Op de Helte cantorij mee aan de viering van onze PKN-gemeente. Deze cantorij heeft een nieuwe cantrix: Thysia Betting-Slagter. Voorganger Bart Elbert (door de diaken in de afkondiging Bert Albert genoemd, waardoor de gemeente collectief gniffelde…) heette haar van harte welkom en hoopte op een goede samenwerking tussen haar, de cantorij en de gemeente.
Het zingen van de cantorij geeft voor mij altijd een extra dimensie aan een viering.
Erwin Wiersinga was de organist en ook dat is van toegevoegde waarde.

Vanmorgen zongen we lied 1003 ‘Stil is de straat overal‘.
Verrassend was dat Erwin voor de begeleiding van dit lied naar beneden kwam om achter de piano plaats te nemen. Wat een goed idee. Het is tekstueel een zwaar lied, een kyrië, maar de piano voegt een lichtheid toe die het orgel niet kan geven.

Het belang van de cantorij werd vanmorgen onderstreept door het zingen van lied 540 ‘Het waren tien geboden‘. Dit is een lied met twee melodieën die door elkaar heen gezongen kunnen worden. De vrouwen zingen couplet 1 in de ene melodie, de mannen zingen couplet 2 in de andere melodie en couplet 3 wordt dan tweestemmig gezongen. Tenminste, dat is de bedoeling. Maar dat had ik nog nooit meegemaakt. Tot vanmorgen! De cantorij deed het voor bij de eerste drie coupletten en daarna volgde de gemeente. Het ging goed! Al vond ik de mannen wel wat zwakjes in het gezamenlijke deel. De vrouwen voerden (zoals wel vaker) de boventoon.

Vanmorgen hoorden we hoe Mozes met de tien geboden van de berg Horeb af kwam. De dominee noemde in dit verband de KRO, die van deze 10 geboden voor een campagne 10 beloften had gemaakt. “Dat zoeken we op” dacht ik toen hij ze opnoemde, want het ging wel heel snel. Op internet was het snel gevonden. De geboden ‘Gij zult’ zijn omgedraaid in een belofte “Ik zal”. De 10 geboden vanuit jezelf bekeken. Heel verrassend vond ik.
Gij zult niet stelen wordt bijvoorbeeld Ik heb genoeg. Benieuwd naar de andere 9?
Klik hier 10 beloften voor een PDF-bestand met de rest.

De viering duurde vanmorgen wat langer dan anders door het Heilig Avondmaal.
Dan loopt iedereen langs de schaal met brood en de beker met wijn en dat kost wat extra tijd. Maar dat is helemaal niet erg met Erwin achter het orgel.
Bij het uitgaan van de kerk bedankte ik hem voor zijn orgelspel vanmorgen. Ook de cantorijleden had ik nog willen bedanken, maar er waren te veel andere gesprekjes op de weg naar de jassen en de buitendeur. Daarom bij deze: ‘zuster-cantorij’, bedankt voor jullie medewerking vanmorgen. En wat mij betreft mag Thysia blijven!

Reageren

17 februari: Eigen verantwoordelijkheid, oftewel Ora et labora.

Door Ada

Op 17 februari 2016

In Kerk & gemeente

Afgelopen zondag bezochten Gerard en ik de viering in Op de Helte. De eerste lezing belichtte de tien geboden, de tweede vertelde over Jezus die 40 dagen in de woestijn doorbracht en daar door de duivel in verzoeking wordt gebracht. Het is lastig om deze hele overdenking in een paar zinnen te vangen. Iedereen krijgt te maken met verleidingen. Je maakt zelf de afweging of je voor het goede of voor het kwade kiest.

Uit de Disneyfilm Keizer Kuzco

Ieder mens heeft een goede en een slechte kant, iedereen heeft stukje God en een stukje duivel in zich. Wat laat je boventoon voeren? Als je uit een Disney-gezin komt, past hier maar één plaatje bij: Kronk (uit Keizer Kuzco) met een duiveltje én een engeltje op zijn schouder.
Klik hier voor het fragmentje uit de film>>>>>

Kunnen wij ons houden aan de tien geboden? Als iedereen dat zou doen, zou de wereld er heel anders uitzien. De predikant zei in dit verband: de zin en leid ons niet in verzoeking staat niet voor niets in het Onze Vader.
Maar als je in verzoeking wordt gebracht heb je altijd nog je eigen verantwoordelijkheid voor de keuzes die je maakt.

Na het weekend had ik niet over deze viering geschreven, omdat er andere dingen waren die de waarde van mijn dag bepaalden. Maar vandaag kwam de nieuwe ‘Kerknieuws’. De predikant die zondag bovenstaande overdenking deed verzorgde deze keer ook het hoofdartikel op de voorpagina.
Hij had in het materiaal van Kerkinactie voor de Veertig-dagen-tijd een gebed gevonden.
Het gebed haakt in op de vraag die maar al te vaak wordt gesteld: “Als er een God is, waarom laat hij dan al deze dingen (oorlog & ellende) gebeuren?
Ook in dit gebed komt de eigen verantwoordelijkheid naar voren, die ook al in de viering van zondag werd benoemd.

Benieuwd naar het gebed? Het heet ‘Bidden en werken’, klik hier Ora et labora voor de volledige tekst.

Reageren

9 februari: We gaan weer zingen!

Door Ada

Op 9 februari 2016

In Kerk & gemeente, Muziek

Al meer dan dertig jaar vormen Gerard en ik een zang-duo. We zongen in kerkdiensten, kerst- en paasvieringen in zalencentra, in streektaalbijeenkomsten: gemiddeld één keer in de maand werkten wij mee met duo-zang met gitaarbegeleiding.
Toen Gerard vorig jaar de diagnose Ziekte van Kahler kreeg, zijn we even gestopt met optreden. Het was een zware periode en we waren niet in staat om voor publiek te zingen. Het kon even niet.

Nu alles weer in een rustiger vaarwater is gekomen willen we het zingen eigenlijk wel weer oppakken. Maar hoe begin je dan weer? Het antwoord op die vraag kwam vorige maand. De commissie die de Vespervieringen voorbereidt vroeg of we met een gelegenheidskwartet wilden meewerken aan de Vesperviering van 20 maart.
Nou……. graag eigenlijk!
We benaderden Jaap (bas) en Nienke (sopraan): zin om mee te doen? Jaap zei direct toe, maar Nienke moest deze keer verstek laten gaan, ze krijgt eind februari haar tweede kindje. Andere prioriteiten, zullen we maar zeggen.
Gelukkig vonden wij Piety bereid om Nienke’s plaats in te nemen en was het kwartet compleet.

Gisteravond hadden we onze eerste bijeenkomst. Wat heerlijk om weer met muziek en zingen bezig te zijn. Gistermiddag had ik al een tafel vol muziekboeken en mappen liggen, Gerard haalde het key-boardje uit de Bijkeuken, de gitaar weer gestemd, blokfluit afgestoft, we waren er helemaal klaar voor.

We hebben nog niet eens zoveel gezongen gisteravond. Liedjes uitgezocht bij het thema, even wat doorgeneuried, wat opgezocht op You Tube; maar wat heb ik er al weer van genoten.
Volgende week maandag gaan we echt beginnen!

Reageren

8 februari: Ook met u…..

Door Ada

Op 8 februari 2016

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Met de cantorij werkten we gistermorgen mee aan de viering in de Catharinakerk. Het was de laatste zondag voor de veertig dagen tijd (zie 18 februari >>>). Vier weken voor de uitvoeringszondag krijgen we als koor de muziek en in een maand tijd wordt het allemaal ingestudeerd. Het ging deze keer wat moeizamer dan andere keren: onbekende stukken, niet gemakkelijk in het gehoor liggende muziek, lastige partijen….. we hebben hard moeten werken. Maar gistermorgen kwam alles goed: Arjan Schippers was de organist en met zijn begeleiding werd de muziek toegankelijker en de uitvoering mooier.

Er is altijd wel iets in zo’n viering wat me raakt. Gisteren waren dat zinnen die we iedere zondag (soms gedachteloos) uitspreken.
De predikant zegt:”De Heer zij met u” en de gemeente zegt dan: “Ook met u zij de Heer.” Gistermorgen stond het ook weer in de orde van dienst en voordat hij het uitsprak zei de voorganger ineens: “Dat ìs wat! Dat we dat elkaar mogen toewensen!”
Door die ’trigger’ is het ineens minder vanzelfsprekend.

De schriftlezing was uit Jesaja en ook nu maakte de predikant een onverwachte move. Jesaja ontmoet God en krijgt een opdracht. De dominee las voor: “En Jesaja zei: O, God! O nee, dat zei hij niet. Hij zei: “Wee mij, want ik kan het niet….”. De rest van de schriftlezing ging aan mij voorbij, want ik moest denken aan het Engelse “O, my God!” dat iedereen tegenwoordig maar te pas en te onpas roept. Als er een carnavals-praalwagen in het publiek valt. Als er een bekende Nederlander is overleden. Als de mascara is uitgelopen. “Oh, my God!” is heel hip & trendy tegenwoordig bij de jongere generaties. Er is zelfs een OMG emoticon (zie afbeelding rechts).

Ik ben wel benieuwd wat de reactie zou zijn als je dan zou zeggen: “Ook met u zij de Heer” of “de Heer zal met je zijn”.
Vroeger stond dat op de rand van onze muntstukken……

Het slotlied eindigde vanmorgen met de zin: “Hij zal onze voeten richten op de weg van de vrede”.
Daarna kregen we de zegen mee; ook met u zij de Heer!

Reageren

25 januari: Over predikanten en de supermarkt op maandag.

Door Ada

Op 25 januari 2016

In Kerk & gemeente

Na een week waarin de ziel prominent aanwezig was in mijn gedachten, begonnen we gistermorgen in de viering in de Catharinakerk met psalm 146: “Zing, mijn ziel, voor God uw Here.” Met de mensen om mijn heen deed ik dat met veel genoegen.

De schriftlezing vertelde over de eerste keer dat Jezus voorging in de synagoge in zijn eigen dorp Nazareth. Het is de enige ‘preek’ van hem die bewaard is gebleven. (Verhaal lezen? zie >>>, begin te lezen bij vers 16).
De voorganger maakte een interessante gedachten-sprong. Deze predikant gaat namelijk in de zomer met pensioen en de beroepingscommissie is bezig met het zoeken naar een nieuwe dominee in Roden/Roderwolde.
‘Ik zie de beroepingscommissie al zitten in de synagoge van Nazareth ‘ zei hij. ‘ Wat is dit voor een predikant? Hij preekt wel erg kort! Past hij wel in onze gemeente? Is het een verbindende figuur? Schopt hij niet tegen teveel schenen? Is hij niet te recalcitrant?”

Stel je voor dat Jezus onze nieuwe predikant werd!
Voldoet hij dan wel aan al onze eisen?
Het is natuurlijk luchtfietserij, maar het zette mij wel aan het denken.

Na de viering konden we de Vasten kalender kopen die de ZWO ieder jaar uitbrengt. Een klein dagboekje voor de veertig-dagen-tijd, die dit jaar al begint op woensdag 10 februari. Het boekje kost €4,=, dat nam ik mee. Fijn dat de ZWO ieder jaar weer moeite doet om dit kalendertje uit te brengen, het is mooie leidraad in de weken voor Pasen,

De waarde van vandaag zat voor mij in een kassa-moment bij de supermarkt. Maandagmorgen 09.00 uur.
Ik was aan het afrekenen en na mij was een breekbare, oude man zijn boodschappen op de band aan het zetten. Hij had daar al zijn aandacht bij nodig. Een medewerkster van de supermarkt kwam naast hem staan en zei: “Meneer! Iemand vertelde mij dat u jarig bent vandaag.” Ja man. De boodschappen werden even vergeten en meneer straalde van oor tot oor. Hij kreeg een bos bloemen van de vriendelijke juffrouw en even hing er in de supermarkt een wolk aan vriendelijkheid en positiviteit. Het zijn maar kleine dingen. Meneer Jansma (eigenaar van de supermarkt) eet er geen broodje minder om.
Maar wat knapt een mens er van op!

Reageren

21 januari: de zon in je ziel…..

Door Ada

Op 21 januari 2016

In Kerk & gemeente

Eergisteren schreef ik over het onderwerp van de gespreksavond van maandag: ‘de ziel’.
Gisteren stuurde degene die de avond had voorbereid nog een ‘naschrift’.
Het was een afbeelding die ze ons aan het einde van de avond mee had willen geven, maar dat was er (in het gerommel van het maken van een nieuwe afspraak en de drukte of het al dan niet glad zou zijn) niet meer van gekomen.

Dit was de afbeelding.

Ik had hem niet willen missen, daarom geef ik hem vandaag door als mijn ‘waarde van de dag’.
Anneke: bedankt!

Reageren

19 januari: Muziek & de ziel.

Door Ada

Op 19 januari 2016

In Kerk & gemeente, Muziek

Gisteravond kwamen we bij elkaar voor de maandelijkse bijeenkomst van de Gespreksgroep ’93 van onze PKN-gemeente. Met leeftijdsgenoten bespreken we verschillende onderwerpen, gisteravond ging het over de ziel.
Ons was gevraagd een lievelingslied te noemen dat onze ziel raakte.

Mensen die mijn blog volgen weten al: muziek is voor mij en mijn ziel erg belangrijk.
Op een zondagmorgen in de kerk kan ik geraakt worden door een voor mij onbekend stuk dat gespeeld wordt tijdens de collecte, waardoor ik onverhoeds moet huilen.
Dan wordt in mijn beleving ‘mijn ziel’ geraakt. Waarom doet zo’n stuk mij iets? Ik kan het niet uitleggen aan een ander. Ook gisteravond merkte ik weer: niet iedereen heeft iets met muziek. Muziek kan ook irriteren. Liederen, gezongen in een viering, kunnen voor de één betekenisvol zijn, maar kunnen door een ander als ‘geneuzel’ worden ervaren.

Muziek kan ook helend zijn. Het helpt mij bij het tot rust komen in turbulente periodes.
Middelste dochter Harriët was dit weekend bij ons. Zij is musicus / saxofonist, ze geeft les, speelt in een band en treedt af en toe op. “Muziek maken is heel belangrijk voor de ontwikkeling van een kind.” is haar stellige overtuiging.
Daarover is ook genoeg te vinden op internet.
Kijk bijvoorbeeld maar eens naar dit artikel Muziek maakt slim >>>.

Het is natuurlijk niet gek dat Harriët (als musicus) dit zegt. Maar samen met haar heb ik bewezen dat muziek écht van belang kan zijn.
Toen ik zwanger was van haar heb ik een klein experiment gedaan.
Er werd namelijk beweerd dat ongeboren kinderen in de buik van de moeder al geluiden waarnemen en dat je door regelmatig hetzelfde lied te zingen zo’n kindje voor de geboorte al een liedje kunt aanleren.
Iedere avond bracht ik oudste dochter Frea, toen 2, naar bed met een heel ritueel: pyama aan, tanden poetsen, verhaaltje, gebedje zingen. Aan dat ritueel voegde ik één ding toe: slaapliedje zingen.

Van mijn moeder had ik het Groningse wiegelied: “Suze naanje, ik waige die….” geleerd.
(Klik hier >>> voor de melodie, klik op de afbeelding voor een vergroting).
Tot aan de bevalling heb ik het bijna dagelijks met Frea gezongen. Toen Harriët was geboren was ik natuurlijk benieuwd of het ook zo zou zijn.
Als ze huilde pakte ik haar op en zong het Suze naanje.
En ze herkende het inderdaad: altijd werd ze dan stil en na een paar regels ook rustig. Ook toen ze ouder werd kon ik haar bij groot verdriet of enorme driftbuien kalmeren door haar op schoot te pakken en het Groningse slaapliedje te zingen. Experiment geslaagd.

Ooit last ik ergens de quote ‘Muziek spoelt het stof van het dagelijks leven van de ziel’.
Zo ervaar ik het. En velen met mij.

Reageren

18 januari: Jullie zijn het zout der aarde.

Door Ada

Op 18 januari 2016

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Vorige week donderdag (7 januari) ging de Cantorij repetitie niet door in verband met de ijzel. Jammer vind ik dat altijd. Cantrix vond het ook jammer, temeer omdat we voor ons volgende optreden (gisteravond in de Vesperviering) maar twee repetities hadden. Waarvan er dus één uitviel!

Afgelopen donderdagavond was die ene repetitie en we moesten hard werken. Cantrix had van te voren al gewaarschuwd ‘dat het misschien wel 22.00 uur kon worden’, dus één van de oudere leden had de VOR-bus die haar altijd terugbrengt een half uur later besteld.
We hadden de kerstmuziek nog in de mappen, dus het duurde even voordat iedereen de goede stukken had. Alt naast mij had van één lied niet alle bladen gekregen. “Ik heb alleen maar een achterkant”. Alt voor haar zei: “Ach, ein schöner Rücken….’, waarop bas naast mij aanvulde “kann auch entzücken!”
Soms heeft het allemaal niets met muziek te maken.

Voortvarend jasten we door het programma heen en de repetitie verliep boven verwachting. Cantrix komt niet uit Drenthe, maar geeft wel Drentse complimenten. “Het valt me nog niet tegen!” is dan zo’n beetje het hoogst haalbare: we moeten wel scherp blijven. Dat we om 21.30 uur toch al klaar waren was eigenlijk het grootste compliment. Het oudere lid moest toen alleen wel een half uur op de VOR-bus wachten…..

Gisteravond was dus de vesper. De cantorij heeft prima gezongen. In zo’n dienst vallen de puzzelstukjes altijd op hun plaats. Wij zingen liederen en in de vesper blijkt dat ze precies passen bij de inhoud van de viering. In één van de lezingen uit Mattheus zei Jezus: “Jullie zijn het zout der aarde.” Naar aanleiding daarvan las iemand een Tsjechisch sprookje voor dat ging over zout. Nou ben ik erg van de sprookjes, dus dit vergeet ik nooit meer.
Benieuwd naar het sprookje? Klik hier ( zout ) voor mijn eigen interpretatie van het verhaal over de koning die drie dochters had.

Ennuh….over vandaag>>>: ik heb het er niet over.

Reageren

10 januari: Altied laidjebouk mit.

Door Ada

Op 10 januari 2016

In Kerk & gemeente

In het kerkgebouw Op de Helte worden de teksten, liederen en andere items op een beamer geprojecteerd. Dat betekent dat je dus geen liedboek meer hoeft mee te nemen naar een viering. Hoeft niet, mag wel.

Het liedboek zit altijd in mijn tas op zondagmorgen.
Als de predikant zegt: “na de preek zingen we lied 489” dan wil ik voor de preek al weten wat voor lied dat is. Dat staat niet op de beamer, dus dat zoek ik dan zelf alvast op.
Ook als een lied met 8 regels voor de beamer doormidden wordt geknipt wil ik tijdens het zingen niet wachten op het moment dat deel 2 wordt geprojecteerd.
Verder wil ik graag weten wie de tekst en de muziek hebben geschreven en soms staat er een mooie tekst bij een lied of valt mijn oog op een ander lied dat over hetzelfde onderwerp gaat.

In de viering ging het vanmorgen over de doop van Jezus door Johannes de Doper. (benieuwd naar het verhaal? Klik >>>)
Een belangrijk punt in het leven van Jezus.
“Door hem veranderde het beeld dat mensen tot dan toe van God hadden totaal.
Jezus droeg uit dat God liefde is” zei de predikant vanmorgen.
We zongen voor de overdenking lied 524: Nu Gij de doop ontvangt in de Jordaan.
De tekst van het tweede couplet sprong er voor mij uit.

Gij wilt niet als een onbeschreven blad
veraf staan van ons volgekladderd leven,
0ns leven wordt U op het lijf geschreven
Gij stapt in onze dood als waterbad.

Wat een woordkunstenaar, die tekstdichter (Anton J. Metske).
Het lied had vijf coupletten, allemaal even raak.
“Na zo’n lied hoef je eigenlijk niet meer te preken” vond de voorganger.
Maar dat deed hij wel. Gelukkig maar.
Want een goede viering is een mix van teksten, liederen, gebeden en stilte.
En…. van de ‘hier-en-daar-gesprekjes’ met gemeenteleden, een arm om de schouder, een knipoog en een groet.

Als toegift was er vanmorgen voor de collecte een toespraakje van Greet Westenbrink.
Zij vertelde iets over de schilderijen die in de hal hangen in het kader van ‘Kunst in de kerk’ en vertelde daarbij enthousiast nog iets over de tentoonstelling ‘Kontakt’ in kunstencentrum K38 in Roden: textielkunst in Roden, een feest van kleur, ritmes, vormen, patronen en stoffen. Meer info klik >>>
K38 heeft in Greet een prima ambassadrice: ik ga mijn jongste dochter bellen.
(zie 10 oktober >>> ).

Reageren