De waarde van de dag

een alternatief voor 'de waan van de dag'

Categorie: Alledag Pagina 293 van 310

10 september: Naozummer

Door

Op 10 september 2015

In Alledag, Streektaol

“Vanmörgen ‘spijbelt’ wij van de karke.’ zee ik zundagörgen an de koffie in de woonveurziening waor as mien schoonmoeder nou woont. Ze hef een moeilijke periode had (bovenbien breuken) moar ze krabbelt weer wat op. Nou en dan nim ik de gitaar met en gaot wij met de bewoners zingen en ok zundagmorgen was dat het geval.

Het bint altied beweugen momenten. De bewoners geniet van het samen zingen. Eigenlijk zingt wij alle keren hetzölfde, maar dat mak niet uut: ze zingt uut volle borst met. “Daar bij die molen”  en ” Mijn Sarie Marijs”  “is zo ver van mijn hart….” zung de breekbare stem van mw. H.

Mevr. D. is nei op de afdeling. Heur ken ik nog: zij zung bij het koor in Smilde (nou en dan hadden wij een samenwerkingsproject) en ik zat op de HAVO bij heur zeun in de klas. Ze hef een starke stem. Nou zij metzingt kunt wij ok een canon zingen: zij zingt wel deur!
“As jullie zingt, daor wordt ze rustig van. Dan blieft ze gewoon zitt’n” vertelt verpleegkundige S. Heur zussie zat bij mien breur in de klas. Smilde hé?

Mw. G. wet niet of ze wel blef eten. “Ik bin op fietse en ik moet nog hen Beilen” zeg ze zörgelijk. “Ik zul hier maor bliem” zeg S. “Het reegnt aal en dr stiet een dik stuk wiend!” Gerustgesteld giet mw. G. weer zitten. In de zörg voor demente patiënten is dit de beste omgangsvorm. As S. zegd had dat mw. G. al jaoren niet meer op fietse zit en nooit zelfstandig naar Beilen kan ontstiet d’r een verbaal conflict en dat wordt op dizze manier veurkommen.

Moeder hef in heur beleving ok nog een tuun. Daor vrag ze oons dan ok naor. Gerard vertelt dat de bonen slecht bint dit jaor . “Te kold en te nat!” röp meneer B. vanof de aander kaant van de taovel.  Zol hij dat nou nog weten? Of is dat standaard de reden van slechte bonen …

Ofgelopen weekend stun d’r een prachtig gedicht in het Dagblad van het Noorden van Marchienus Elting oet Oring. Dat paste goed bij de weerde van dizze dag.

Naozummer

Op  het einde van heur warkzaome levens
waor beiden naor het pensioen toegruiden
was het of in dizze warme oktobermaond
de leste herfstasters oetbundiger bluiden.

iniens stoekte dat wat ze niet verwachtten,
veraanderde dizze naozummer van kleur
Alzheimer die gestaog het denken oetbande
zodat het harfstig met een gore sluier weur.

Jaorenlaank jank naor de tied van dolkies*
gleden ze niet naor dat verwachte naojaor:
was het, of diezölfde zun ze in de steek leut
pasten ’t heufd en lief niet meer bij mekaar.

schielijk vulen gemaakte plannen in dugen
deurdat een iezige kolde zien intree deed
maor zunder dat zie het zölf deurhad hebt
zo vanoet ofstarven naor starven toe gleed.

*Jarenlang verlangen naar de tijd van straks

Reageren

8 september: Hoopgevende persberichten.

Door

Op 8 september 2015

In Alledag

kanker“Zo, de laatste van de tweede kuur” zei Gerard vanmorgen bij het ontbijt toen hij z’n medicijnen innam. Nu eerst weer een week niet en dan begint volgende week woensdag de derde kuur. Dinsdag de 15e hebben we het volgende gesprek in het Martiniziekenhuis. Dan zullen we horen hoe de bloedwaarden zijn en of de eiwitwaarde voldoende daalt. Best spannend!  Voor Gerard is deze chemokuur nog steeds goed te doen. In tegenstelling tot de eerste kuren zijn er minder bijwerkingen en heeft hij voldoende energie. Zelf zegt hij hierover: “t Kun minder.’ Ik schreef het al eerder: 100% Drents.

Afgelopen week waren er hoopgevende berichten in het nieuws. In de Telegraaf stond een artikel over een nieuw middel voor Kahler patiënten in de fase dat de ziekte geconsolideerd wordt. Dat zijn patiënten die al twee of meer sessies chemokuren hebben gehad en ook al stamcelbehandelingen. De resultaten van dat nieuwe medicijn lijken hoopgevend. Hierbij een link naar een artikel (PDF) hierover uit het Dagblad van het Noorden van vrijdag 4 september. Artikel DvhN

Ook was er met betrekking tot de ziekte van Kahler iets nieuws in verzekeringsland: niet goed, geld terug.  Zorgverzekeraars krijgen geld terug als het nieuwe medicijn pomalidomide (Imnovid)  tegen multiple meyeloom, (moeilijke naam voor de ziekte van Kahler) , niet blijkt te werken. Dat is het resultaat van afspraken tussen hematologen, zes zorgverzekeraars en fabrikant Celgene. (voor meer info zie >>>)

Als er zulke berichten in het nieuws komen krijgen wij heel veel reacties uit ons netwerk. Mensen leven op afstand met ons mee en ieder positief bericht in de pers stemt kennelijk niet alleen ons hoopvol, maar ook hen die om ons heen staan. Wij hopen dat het onderzoek naar medicatie tegen de ziekte van Kahler met grote sprongen vooruit blijft gaan, zodat één van de krantenkoppen: “Kanker vaker chronische ziekte” in de toekomst bewaarheid wordt.

Via dit blog willen we nogmaals benadrukken hoe fijn het is dat zoveel mensen met ons meeleven, bedankt voor die niet aflatende ‘warme deken’ .

Reageren

6 september: Havenstappers.

Door

Op 6 september 2015

In Alledag, Geschiedenis

Het is weer bijna Rodermarkt! Op 20 september >>> vorig jaar schreef ik over de Rodermarktwagenbouw. Toen wij ‘met kop en oren’ in de praalwagenbouw zaten met de ouders van basisschool ‘De Haven’ was één van de stellen 25 jaar getrouwd. Ze gaven een bruiloft en nodigden alle toenmalige wagenbouwers uit. Op dat feest is de huidige Havenstappersgroep ontstaan. Eerst hebben we twee seizoenen dansles gehad. We leerden verschillende danspassen en -stijlen. Maar vooral de pauzes waren erg gezellig en eigenlijk altijd te kort. Na twee jaar dansles besloten we daarmee te stoppen. Maar we hadden het nog wel steeds erg leuk met elkaar, dus werd er twee tot drie keer per jaar ‘ iets gezelligs’ georganiseerd. Altijd iets met lekker eten en een borrel.

Inmiddels is de frequentie teruggebracht naar 1 x per jaar. Gistermiddag ontmoetten we elkaar weer voor een wijnproeverij bij een van de ouderparen thuis. Iedereen is inmiddels 50+ en zoals ik al schreef op 30 mei >>> toen ik met één van de Havenstappers koffie dronk: wij zijn de ‘sandwichgeneratie’. Bijna iedereen heeft zorgen: om ouders, om kinderen, om eigen gezondheid, om werk.

Maar ondanks dat hadden we  een erg leuke bijeenkomst. Je deelt wat je bezig houdt met elkaar, maar  dat zijn natuurlijk niet alleen de zorgen. Het leven bestaat nu een maal uit ups & downs. Eén ouderpaar was opa en oma geworden. Een ander stel hoopt dat in oktober te worden. We zagen foto’s van de kinderen die vroeger verkleed en geschminkt op de wagen zaten. Die zijn nu tussen de 25 en 29 jaar, zijn getrouwd of wonen samen of zijn nog niet zo ver, studeren nog of hebben een baan. Sommige Havenstappers zijn al met pensioen en genieten van hun vrije tijd. We hieven het glas op het leven en hebben afgesproken dat we elkaar in mei weer ontmoeten, dan op landgoed Verhildersum.
Toen we naar de auto liepen langs een grote koeienschuur zei Gerard: “Ik ben tóch bliede dat ik nou niet meer zo ‘ n wagen huuf te bouwen. Huh! ’s Aomnds
in zun koale schure. …..”.
Vijftig plus he?

Reageren

4 september: Welkom op mijn nieuwe website!

Door

Op 4 september 2015

In Alledag

Vandaag introduceer ik mijn nieuwe website.
De afgelopen week heb ik hard gewerkt om één en ander tot stand te brengen.
Eén van de PKN-website-collega’s heeft me enorm geholpen met het opzetten van hiervan.
Op dit blog zal ik je niet vermoeien met details, maar de nieuwe website is opgezet in WordPress.
Deze website is al een poosje in de lucht en sinds anderhalve week twee zet ik mijn dagelijkse blog daar ook op, zodat ik kon uitproberen hoe het allemaal in zijn werk ging.
Nu ben ik op het punt aangekomen dat ik mijn nieuwe site kan introduceren bij mijn lezers.

De naam is niet meer Handwerken en meer, omdat na een jaar bleek dat het handwerken niet meer het hoofdbestanddeel van het blog is. Het heet nu ‘De waarde van de dag’ met als subtitel ‘een alternatief voor de waan van de dag’.
Op de home-pagina vind je, net als op Handwerken en meer, het meest recente blog. In het menu kun je vervolgens kiezen voor een beschrijving van de verschillende onderwerpen en aan de rechterkant van de site kun je kiezen uit categorieën en maanden. Het oude weblog Handwerken en meer blijft gewoon in de lucht. Ik overweeg om een gedeelte daarva

Lezen, handwerken, muziek, bloemen, streektaal, geschiedenis, muziek…..

n ook op mijn nieuwe site te zetten, maar dat ligt er aan hoeveel werk het is en hoeveel tijd ik er aan wil besteden.

De foto op deze pagina heb ik vorige week gemaakt. Je ziet v.l.n.r. een haakwerkje, een boek, stukje hartige taart, een muziek-partituur, een bloem, een breiwerkje, een geschiedenis-boekje en een borduurwerkje. Al mijn liefhebberijen gevat in één foto. Deze foto heb ik gebruikt voor mijn nieuwe header.

Op 11 augustus 2014 plaatste ik mijn eerste blog met de titel: “Een eigen blog!”
Nu zeg ik met dezelfde trots “Een eigen website!”

In de loop van de jaren heb ik voor deze website steeds een ‘verjaardagsblog geschreven.
Hieronder een overzicht.

Reageren

3 september: Eén ding tegelijk a.u.b.

Door

Op 3 september 2015

In Alledag, Lezen

In augustus keek ik naar een uitzending van Nieuwsuur.
Er was een item over ‘multitasken’.
De boodschap was dat we dat niet kunnen.
We kunnen het wel, maar het kost meer tijd en energie dan nodig is.

De test was eenvoudig maar zeer doeltreffend.
Opdracht 1: schrijf op een whiteboard het woord MULTITASKEN
Zet hieronder de cijfers 1 tot en met 11.
Het uitvoeren van deze opdracht kostte 15 seconden.
Opdracht 2: schrijf weer hetzelfde woord en dezelfde cijfers op, maar nu tegelijkertijd.
Dus eerst de M, dan de 1, dan de U, dan de 2 enz.
Nu kostte het uitvoeren van de opdracht 25 seconden.
Met hetzelfde resultaat. Nou, eigenlijk ook niet, want het was slordiger geschreven.

Daarna kwam er een communicatiegoeroe die vertelde dat het er bij alles wat we doen hetzelfde aan toe gaat. Als je geconcentreerd met één ding bezig bent en niet wordt afgeleid door van alles en nog wat dan kun je meer doen, dan wanneer je om de klip-klap je aandacht verliest aan een app, een mailtje, een telefoontje of noem maar op.
Twee weken geleden stond er een column van René Diekstra in het Dagblad van het Noorden met ongeveer dezelfde strekking. Hierbij een link >>> naar zijn verhaal.

Voor mij waren het nieuws-item en de column een eye-opener. Sinds ik kan appen en mijn mail kan bekijken op mijn telefoon ben ik veel meer afgeleid dan voorheen. Vanaf het moment dat ik de column van Diekstra las probeer ik ‘de douche van afleiders die over onze hoofden wordt uitgestort’ (zoals hij het zo mooi zegt) wat in te dammen. Het kost me meer moeite dan ik dacht…..

Reageren

2 september: “Aan den arbeid!”

Door

Op 2 september 2015

In Alledag, Muziek

Maandagavond vertelde Gerrit (van het journaal-weer) dat het dinsdag bewolkt maar droog zou zijn.
Met een blind vertrouwen op Gerrit stapte ik gistermorgen op de fiets zonder eerst buienradar te raadplegen.
Vóór de stoplichten buiten Roden miezerde het al. Getver. ‘Fiene motreegn’.
Het was mijn eer te na om terug te fietsen en de auto op te halen.
In mijn fietstas zit altijd een plastic regen poncho ( € 0,50 bij de Wibra) die trok ik aan.
Die dingen hebben één maat en zijn dus heel groot. Die van mij was rose.

Ik denk dat het er uitzag als een roze wapperende suikerspin op twee wielen en ik werd dan ook belangstellend nagekeken door poezen, honden & baasjes en koeien.
Bij de stoplichten voor Peize kwam een meneer vanaf de andere kant de weg oversteken. Die reed dus door rood en ik glimlachte wat samenzweerderig naar hem. Wat mij een knipoog en een schuldbewuste, maar stralende glimlach opleverde. Dat gaf alvast weer kleur aan de dag!

Roze regen ponchoIn Groningen brak de lucht weer open en eenmaal op het werk aangekomen was ik al weer bijna drooggewapperd. De poncho hing ik over mijn fiets te drogen en om 07.45 uur zette ik mijn computer aan.
1 september.
Het mooie weer is op.
Mijn manager is er weer na een maand afwezigheid.
Nu is de vakantie echt voorbij: aan den arbeid!

Naschrift: vanmorgen was ik weer op de fiets. Een prachtige morgen met een fantastische zonsopgang. Toen ik langs het Hoornse meer fietste zong Paul McCartney in mijn oor: “Here comes the sun”>>>. Wat een goed begin van de dag!

Reageren

31 augustus: Hummen op zondagmorgen.

Door

Op 31 augustus 2015

In Alledag, Kerk & gemeente, Muziek

Gistermorgen woonden we de viering bij in de Catharinakerk. Met de mevrouw die naast me zat voerde ik een gesprekje over onze dochters (die van dezelfde leeftijd zijn). Daarna vroeg ze hoe het nu met Gerard was en door een opmerking van haar schoot ik vol. Dat vond ze heel vervelend. Na de dienst heb ik haar verzekerd dat mijn emotie door haar niet als ‘vervelend’ hoeft te worden opgevat. Het hoort erbij. Na een hartinfarct hebben mensen sowieso veel meer last van emoties, het is niet anders. Blijf vooral in gesprek.

De viering zelf was erg waardevol. Voor mij is het zingen een heel belangrijk onderdeel van een kerkdienst. Gistermorgen was Arjan Schippers de organist, één van mijn favorieten. We zongen mooie liederen en bij sommige liederen kon ik de alt partij meezingen. Mijn buurvrouw vond het mooi en onbegrijpelijk dat ik dat kon: “Ik vind de melodie zingen al lastig” fluisterde ze me toe.
Meerstemmigheid maakt muziek nóg mooier. Voorwaarde is wel dat de organist dan de goede zetting speelt, maar dat is bij Arjan nooit een probleem.

Na de preek was er een meditatief moment met orgelspel. Arjan speelde Diapason movement van John Bennet (1735-1784) en  tijdens de collecte Sicilienne BWV 1031 van J.S. Bach. Dat weet ik natuurlijk niet van mezelf, dat vraag ik dan na. Als ik weet hoe het heet probeer ik het wel eens op te zoeken op internet, maar dat loopt altijd op een teleurstelling uit. Het is nooit zo mooi als in de kerk met de serene sfeer en de omfloerste klanken van het historische orgel. Om toch een idee te krijgen van wat voor moois wij tijdens een viering te horen krijgen hierbij een piano-uitvoering >>> van het stuk van Bach.

Het slotlied was lied 425.
De predikant had vorig jaar bij de introductie van het nieuwe liedboek al eens voorspeld dat dit een ‘tophit’ zou worden: hij kreeg gelijk.
Toen de organist gistermorgen het voorspel speelde zat de gemeente al blijmoedig mee te hummen en te neuriën.
De eerste regel is: Vervuld van uw zegen gaan wij onze wegen.
Als we dat zingen voelt het alsof je even wordt opgetild.

Tenslotte werd ik helemaal blij van de melodie die werd gespeeld toen we de kerk uitliepen. Iedereen kletste er naar hartelust doorheen (ik ook…), maar het was een stuk uit “Op zoek naar het daglicht”, een oratorium dat we met de cantorij hebben gezongen.
Daar ga ik nou van hummen.

Reageren

28 augustus: Catharina-hoogte

Door

Op 28 augustus 2015

In Kerk & gemeente, Muziek

Waar de meeste verenigingen het seizoen afsluiten met een uitstapje, begint onze cantorij het ‘koorjaar’ met een instapje. Vorig jaar had het toenmalige organiserend comité een Chinees buffet aan laten rukken, (zie 6 september >>>) dit jaar werden we verrast met een door enkele zangeressen zelf gemaakt buffet. Het was allemaal heerlijk!
Eén hartige taart kwam me heeeeel bekend voor …. (zie 24 augustus >>>)

De tweede helft van de avond moest er (in tegenstelling tot andere instapjes) gezongen worden. Dat ging heel goed, ik denk dat het glaasje wijn bij het buffet daar debet aan was. Mijn bas-buurman stelde voor om daar iedere week mee te beginnen.
De eerstvolge

Hinsz-orgel in de Catharinakerk Roden

nde keer dat we meewerken aan een viering is op de startzondag op 13 september. Dan zingen we in twee kerken in het kader van een ‘running celebration’ (een variant op het running dinner). Eerst in de Catharinakerk, daarna in Op de Helte.

In de Catharinakerk zingen we met het prachtige historische Hinz-orgel. Maar dat staat standaard een halve toon lager gestemd dan de modernere orgels. Wij zingen met onze cantorij dus bijna altijd op ‘Catharina-hoogte’. Op de 13e september zal zich dus de unieke situatie voordoen dat wij op één dag van Catharina-hoogte naar Op de Helte-hoogte zullen gaan.
Wij hebben er alle vertrouwen in: gisteravond schakelden we moeiteloos over van de ene naar de andere hoogte.
Of zou dat nou van de wijn zijn gekomen …..

Reageren

27 augustus: Een optimist die zich vergist….

Door

Op 27 augustus 2015

In Alledag, Muziek

Van de week hoorde ik weer eens het liedje “zei m’n moeder altijd’ van Robert Long op de radio. Dat zongen we ook met jeugdkoor Hosanna >>> in Hoogersmilde in de jaren ’80.
Dit jeugdkoor bestond uit een groep van 25 jongeren tussen de 15 en 25 jaar. De instrumentale begeleiding bestond uit drie gitaren en een tamboerijn. We werkten mee aan kerkdiensten en één keer per jaar hadden we “Uitvoering” in zalencentrum ‘de Schakel’ samen met kinderkoor ‘de Schakeltjes’.
Tijdens zo’n uitvoering zongen we natuurlijk gospels en andere christelijke muziek, maar dan kon je ook eens wat anders zingen. Eén jaar deden we zelfs een medley van smartlappen waarbij “Manuela” van Jacques Herb nog voorbij kwam. Fantastische jaren.
Op één van die uitvoeringen zongen we bovenstaand lied van Robert Long. Ik vond het een geweldig sterke tekst en was het volledig eens met de inhoud. Het was ik één van de laatste liederen die ik het koor aanleerde voor we verhuisden naar Roden.

Het was toen 1988 en het leven lachte ons toe. Dan zing je zo’n tekst zonder er bij na te denken: ik werd er vrolijk van en vond dat Long groot gelijk had.
Toen ik het lied vorige week na jaren weer hoorde trof me de tekst van het refrein:

Want een mens is mooier als íe lacht
En al is het nog zo’n donk’re nacht
Als je even zoekt dan zie je altijd wel een heel klein puntje licht.
Je kunt de loop der dingen, geen andere kant uit dwingen
Het hele leven is een lange rij veranderingen..…

Toen ik in oktober 2014 voor de vierde keer werd getroffen door een hartinfarct en zo bang was voor een volgend infarct heb ik ervaren dat het helpt om dan te zoeken naar een klein puntje licht. Die zijn er namelijk nog genoeg en daar genieten we van.
Hierbij een link naar het lied op You Tube >>>> en een link naar een pagina met de tekst >>> van dit lied. Het is de moeite waard om de tekst eens aandachtig te beluisteren, al was het alleen maar om het derde couplet:

Een optimist die zich vergist
Die heeft beslist wat minder last van tranen dan een sjacherijn
Zo’n fles azijn, die nooit iets fijn of leuk of mooi kan vinden….

En zo is het maar net.

Reageren

26 augustus: Taal is communicatie

Door

Op 26 augustus 2015

In Alledag

Twee keer hebben we nu een Bed & Breakfast bezocht.
Het was een wereld van verschil.
Bij Ben in Radewijk (zie 20 juli >>>) waren we te gast, in Julianadorp huurden we een kamer.
In de hectiek van een weekend in het hoogseizoen op een boerencamping aan de Noordzee legt de gastvrouw haar oor niet op je zieltje te luisteren.
De kamer was ruim, maar krap aan één kant van het bed.
Onder de schuine zoldering moest Gerard haast met een koprol in bed duiken.
Een gastenboek was er niet en ook foldertjes en kaarten van het gebied waren er niet te vinden, met het argument: “Mense komme toch alleen maar voor de zee”.
Was ook zo. We vonden in Den Helder het visrestaurant ook wel zonder folders en kaarten.
En voor de fietsknooppunten heb je geen kaart nodig.

Maar we genoten ’s morgens van een prima ontbijtje en we hadden ook plezier in onze vrolijke campinghoudster.
Toen wij vrijdagmiddag om 14.00 uur aankwamen stond ze nog verhit de kamers te stofzuigen en de bedden te verschonen.
We kregen een super-snelle rondleiding (hier is de wc, hier de douche), we kregen de sleutel van de voordeur en inschrijven moest de volgende morgen maar even.

Haar administratie bestond uit een klein notitieblokje met twee blokjes gastgegevens per pagina.
“Is het niet heel druk voor u in deze tijd?” vroegen we haar tijdens het inschrijven.
“Nee mens, hartstikke gezellig!” riep ze met een Gerard Joling-accent.
Halverwege ons gesprek kwamen er Duitsers binnen, die wilden afrekenen. Dat kon.
In prachtig Louis van Gaal-Duits vertelde ze hen het volgende:
Sie kunnen rustig weg gehen.
Ich kom gleich hinter sie an.
Sie kunnen die Schlüssel in die Tür lassen sitzen, die finde ich dan wohl.

Ontwapenend.
Waar wij altijd ons uiterste best doen om het Duits (mét naamvallen) goed uit te spreken, liet deze mevrouw zien dat taal communicatie is.
Dit Bed&Breakfast-adres was geen vier sterren-locatie, maar het had wel wat: wij hebben er prima vakantie kunnen vieren!
We zijn nu al benieuwd naar het volgende adres..

Reageren

Pagina 293 van 310

Vorige

Volgende

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén